مقدمه مترجم بی تردید تمدن اسلامی در عصر عباسیان (۶۵۶-۱۳۲ه) پرشکوهترین دورههای خود را تجربه کرده و درخشانترین دستاوردهای علمی و تمدنی را تقدیم بشریت نموده است. اوج شکوفایی این تمدن باشکوه در عصر نخست خلافت خاندان عباسی بین سالهای ۱۳۲ تا ۲۳۲ هجری. یعنی نخستین سده فرمانروایی آنان بوده است. خواه این تمدن را» که به لحاظ طول مدت و دستاوردهای شگرف علمی- فرهنگی یکی از بزرگترین تمدنهای بشری به شمار میآید. تمدن اسلامی بنامیم و خواه آن را تمدن اقوام و ملل مسلمان نام نهیم نمیتواند صرفاً معلول و حاصل تلاشهای مسلمانان همین دوره و مرهون حمایتهای هر چند بیدریغ و فراوان خلفای عباسی باشد بلکه قاعدتاً باید مبتنی و مسبوق به تلاشهاء کوششها و رویکردهای مسلمانان» خلفا و حکمرانان پیش از آن عصر باشد. حصوصاً که تعلیم و تعلم» و کسب علم و دانش» و حرکت به سوی زک و فردای بهتر از برنامههای اصلی و اساسی ایین اسلامی است. آیات فراوان قرآن دربارة دانشاندوزی: تفکر و سیر در آفاق و انفس, و نیز سیره و سنت رسول خدا(ص) و پیشوایان دینی بهترین گواه بر صدق این مدعاست. نگارنده بر این اعتقاد است که تمدن اسلامی روند تکاملی خویش را پیمود و از هنگامی که رسول اکرم (ص) با اعلان منشور حکومت مدینه» پایههای این تمدن را بر اساس تعالیم دینی گذاشت و بلکه از نخستین روزهای ظهور اسلام روزبهروز نهادهای علمی-فرهنگی و موّسسات تمدنی بر پایةٌ مقتضیات زمان و مکان توسعه یافت و فراز و فرودهایی را بنا به دلایلی که فعلاً مورد نظر این سخن نیست. سپری کرد تا اينکه با انقراض خاندان اموی و روی کار آمدن دولت عباسیان به کمک
— পৃষ্ঠা ১৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।