ب رخلافافلاطون» بوعلیسفرمرغان را بهنفوس الهی یافرشتگان نسبت نسیدهد» بلکه دراین حکایت مانند پارمنیدس حدیث لقس می کند. " این مر غ روح اوست که در میانگلهای از مرغان در دام صیاد گرفتار میآید و سپس بادیدن جماعتی از مرغان آزاد بسه.یاد روزهای خوش گذشته خویش میافند و آنگاه بهپاری آن مرغان آزاد از قفس بیرون می آید وباایشان از رامهای دراز و بیابانها و منزلها وکوهها عبور می کند و سرانجام پساز تحمل رنج فراوان به شهر ملك میرسد وبه دبدار وی توفیق مسییابد. گرفتاری مرغ در قفس در اینجا همچون کرفتاری ارابهران بااسب س رکش وشریر درداستان افلاطون است ,و مشاهده پادشاه مرغان نیزمتناظر است بامشاهدة حقیقت در فایدروس . اختلاف دیگری که داستان مرغان ابنسینا باداستان پارمنیدس و افلاطون و حتی معراج پیغمبر دارد اینست که ح ر کت مرغان همراه باعبور از بیابانها و شهرها و کوههاست وحال آنکه در داستانهای پیشین مر کب روح فقط درجهت بالاحر کت می کند. ولی بهمرحال حر کت صعودی درهمه داستانها موجود است وحتی کوههاشی که مرغان از آنها عبور می کننداشاره به آسمانهای متعدداست واینصورترمزی دررسا لهمای اعلاف بوعلی از جمله امام محمد غزالی وعطار حفظ شده است. درقرن پنجم مجری از زمان ابنسینا ببهبعد داستان سفر مرغان . مورد توجه صوفیه بخصوص ابرانیان قرار می گیرد و علاقه آنان به- تدریج افزايش مییابد چنانکه دورساله عرفانی فارسی براساس این داستان یکی توسط خواجه احمد غزالی (متوفی ۵۲۰ ه: ق) ودیگری "توضط فریدالدین عطارنیشابوری نسوشته میشود. علاوه براین» گاهی درمیان آثار عرفای قرن ششم اشاراتی کوتاه به گرفتاری مر غ جان در قفس تن وسف رآن بهسوی سیمرغ ووصول وی بهمرادش شده است. مثلا" عین القضاة همدانی که مرید خواجه احمد غزالبی بوده ات در
— পৃষ্ঠা ৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।