در عالم بالا وراي آسمانهاست و نیروئی کسه روح را بسدان ساحت میبرد نبروی پروبال است. نهتنها ارابه رو ح انسان دارای اسب بالدار است بلکه نفوس الهی" نیز از ارابه و راننده و اسب با لدار تشکیل شده است و روحهائی که در فایدروس بطور دسته جمعی پرواز ميکنند وبه حقبقت ميرسند نهجانهاي آدمیان است بلکه نفرس الهي است. زئوس فرمانروای آسمان بههمراهی یازده گروه از نفوس الهي و شبه الهی پرو از می کنند وبده مقامات بالاتر ترقتی می کنند و سرانجام در ورای آسمان بهمشاهده حقیقت نائل ميشو ند. این سفر برای نفوس مزبور میشور اببت چراکه اسبان بالدار ایشان همه نجیب و فرمانبرداوند» و حال آنکه ارابه روح انسان را دو اسب است که یکی همچون اسب ارابه نفوس الهي نجیب و حقیقت خواه و جوانمرد و بلند همت است ودیگري سر کش وشهوت پرست و بد سرشت و دون همت؛ وهمینامر مسوجب نزاع و کشمکش درونی می گردد. فقط فبلسوف یا عاشق حقیقتاست کهاز بر توتسلط برنفس ورهائی ازبندهای زمینیوهو اجس نفساني و امیالطبیعی و مهار کردن اسب شریر و شیطان صفتمیتو اند همچون نفوس الهی و کی ۴۳۳۸ بالاپرو از کند و نقايب از چهره حفیقت بردارد. در فرهنک اسلامی نخستین کسی که این داستان را تحریر کرد ابنسینا (متوفی ۴۲۸ ه. ق) بود, علیرغم نفوذ فرهنگث یونانسی در اب کلمه یوتانی 8۵08 دا حرفادسی خدا وچیع آترا شداپان گنیهاند. از فا که لفظ خدا درفادسی امرودزی عموماً معنی خدای متعال دا القاء میکند, بجای «خدایان» در اینجا «نفوس الهی» گفتیم تامبادااکسی پندار که افلاطون مشرله است. این نفوسکه فیما نروای آنان زئوس است. لااقل نزد افلاطون , همچون فرشتگان| ند در ادیان ابراهیمی و اسپنتامینو در دین ذرتشت. حقیقت متعال, با آنچه راکه ما خدا میناميم, از نظر افلاطون ورای آسنانها پننی ورای قلمرو زئوس است. (چنانکه مسلمین در داستان مرغان گفتهاند که سیمرغ ور ای کوهها درقله قاف است). ۷
— পৃষ্ঠা ৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।