که هیچ کس را کلاه مملکت وتخت شاهی زیبندهتر از سیمر غ نیست وشرابط پادشاهی اورا میسر است». آنگاه عباراتی دیگر ذکر می کند که معادل آنها دررساله عربی نیست. نظیراین آرایشهاس ت که موجب گشته رساله فارسی کمی طویلتر از رساله عربی شود. احتلاف دیگری که هست درمورد اشعار فارسی وعربی است که دراین رسالهها آمسده است. هردو رساله بهنثر و نظم نوشته شده ات بدین نح و که پس از عبارات منثور اشعاری به مناسبت مقام نقل شده اما این ابیات را نمیتو ان گفت یکی ترجمه دیگری است. نثرخواجه احمد دراین رساله روان و دلنشین و خالی ازتکلف است و بخوبی میتوان دید که نوبسنده این رساله همان نسویسنده سوانح و عینیه است. اگر این رساله ترجمه متن عربی باشد, بابد آنرا یکی ازنمو نههای عالی ترجمه دانست. در سراسر رساله حلاقیت طبع نویسنده مشهوداست و میتوان دید که احمد زحمت مترجهان امروزی را نکشیده که مدام دنبال معادل کلمات بگردد. موضو ع سفرمرغانیکی از موضوعهای مورد علاقه احمداست» بطوریکه در آ ار دیگرشهم اشاراتی بهاين داستان نموده است. در سوانح روح را مر کب عثقخوانده » و دریکی از رباعیهای خود به سیر نزولی وصعودی آن اشاره کرده می گو بدا : باعشق روان شد از عدم مر کب ما ۱ روشن زچراغ وصل دائم شبما زان می که حرام نیست درمذهبما تا باز عسدم نحشك نیابسی لبما دراین کتاب احمد غزالی ازحقیقت مطلق و ذات عشق نیزگاهی بعنوان مر غ یامر غ ازل باد می کند. دریکی از مهمترین فصو لسو انح ۷
— পৃষ্ঠা ১৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।