شدند بهبار گاه سلطان که قبله نیازمندان و مفلسان است بار میبا بند. چون پرندکان در بار گاه پادشاه ازحال دوستان فدیم خسویش جویا میشو ند بهایشان می گویند که آنان حیات جاودان یافتهاند و درحریم سلطان بسرمی برند. پس از آن مرغان را آ گاه می کنند که هر که بدان درگاه رسید نهبخود رسید بلکه از پرتو عنایت وی وبدست امان او به حض رتش نزديك گردید. ازشنیدن این نداست که مرغان به کمال عنایت وغایت هدایت ومقام تمکین میرسند. دراینجا داستان تمام میشود و سپس میان کسانی که پرو از خویش را بهتعود نسبت میدهند و آنانکه حواست خویشرا بهعواست حق موول میکنند وپرواز خودرا پاسخ آواز طبل «ارجعی»میدانند فرق نهاده میشود. بااینکه این دو رساله کوتاه است» همجنبه نظری دارد وهمجنبه عملی. قسمت اول رساله که خلاصه آن نقل شد جنبه نظری دارد» بدین معنی که بر نامه سفردوح در آن باز گوشده ونقشه راه ترسیم گردیده است. پساز ان قسمت نوبسند گان به جنبه عملی تصوف پرداختهاند واعمال لازم برای رسیدن بهمقصود را گوشزدکرده بهعوانندهتسوصیه کردهاند که از خواب غنلت بیدار شود وبه صفت مرغان در آید و زبان آنان بیاموزد وخودرا پاله سازد وسه نماز وذکرحق قیام کند تا شاید سرانجام قرین سلطان شود. ۵ علیرغم شباهتی کسه میان دو رساله فارسی و عربسی هست » اختلافاتی #سط جزئیهم دراین دومتن وجود دارد. ازجمله اينکه گاهی آنچهرا که امام محمد بایکی د و کلمه بیان می کند» برادرش احمد آنرا باعباراتی بیشتروبطرزی دلنشینتر بهفارسی درمیآورد. مثلا" آنجا که پر ند گان اتفاق میکنند که هیچکس برایپادشاهی شایستهتر از سیمر غ نیست؛ محمد بهاختصار میگو یذ: «لایصلح لهذاالشآنالاالعنقا» ولیکن برادر وی همین معنیرا بااین عبارات بیان می کند: «پس اتفاق کردند ۱۶
— পৃষ্ঠা ১৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।