«رسالةا لطیر» امام محمد غزالی نخستین گزارشی است از سفر مرغان که جنبه عرفانی محض دارد ومانند رساله بوعلیهم کوتاه است وهم بهعربی نوشته شده است. اما از نوادر تاریخ این است که این اثر درعصر نویمنده توسط برادر وی بعنی خواجه احمد غزالی ترجمه ویا انشاء شده است. قرابت این دو نسویسنده موجب میشود که در تقدم يك رساله بررساله دیگرمردد باشیم.. هرچند که احمد کوچکتر از محمد بود وزندگی او قریب پانزده سال پساز فسوت برادرش ادامه داشت. دلیل قساطعی نیست کسه بتوانٍ حکم کسرد که رساله عربی بررساله فارسی تقدم دارد و این ترجمه فارسی آن است. در هرحال» اگرهم رساله فارسی ترجمه رساله عربی باشد» احتمالا" این ترجمه در زمان حیات ابوجامد انجام گرفته وچه بسا که بهروّیت وی نیز رسیده است. صورت این دو رساله که یکی فارسی و دیگری عربی است یکی اسب و هردو نسویسنده نيزيك نتیجه از داستان می گیرند. ابتدا اتفاق مرغان است و انتخاب سیمرغ برای پادشاهی جویش و سپس عزیمت آنان بهشهر و بار گاه وی. درهردو رساله ابتدا بهمرغان اعطار میشود که راهی که درپیش دارند راهی است پرخطر» و لیکن این تجود آتش اشتیاق آنان را دامن مسیزند. پساز عبور از بیابان و دریسا و شهر های گرمسیروسردسیروهلاکت بعض پرند گان درمیان راه عدهای بهمقصد میرسند. در آنجا ابتدا آنان را ناامید میسازند تایه قدر بی- قدری خویش واقف شونده وچون از درویشی ومسکینی خحویشآ گاه جسوآنر! بااپیات منطقاقظیر مقایسه کرده کا تآگیراین رساله دا درطلاد تشان دهد؛ و سپس نیج هگرفته که «بیان عطار باسخن غزالی بصی نزديك استکه تمیتوان گفت عطار رسالةالطیر غزالی را نهیدم واز آن استفاده تتموده است» (ص۳۴۳). آقای محمدجواد مشکود نیز نظیر این کاردا درفقدمه منطق! لطیر (تهرآن, ۱۳۵۳) انعام داکه است. ۱۵
— পৃষ্ঠা ১৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।