و پاسخهائی که بین آنان رد و بدل شده به نکات عرفانی چند اشاره نموده است. ازجمله درمورد تبیین رقصصوفیان از تمثیل مرغان استفاده کرده مینو یسد : «شیخ را گفتم که رقص کردن برچه آید؟ شیخ گفت جان قصد بالا کند همچومرغی که خو اهد که خودرا از قفص بدراندازد. قنص تن مانسع آید. مر غ جان قوت کند وففص تن را از جای برانگیزاند. اگر مر غ را قسوت عظیم بود» پس قفص بشکند وبرود» و اگر آن قوت ندارد سر گردان شود وقفصض را باخود می گرداند. باز در آن میان آن معنی غلبه پدید آید» مرغ جان قصد بالا کند وخواهد که چون از قفص نمیتواند جستن قفص را نیز باخود ببرد؛ چندانکه قصد کند يكبدست بیش بالا نتواند بردن. مر غ قفص را بالا میبرد و قفص باز برزمین میافتدا.» غرض از ذکر این یا این است که نشان دهیم تاجه اندازه این تمثیل در نزد صوفیان قرن ششم تداول داشته است و بطور قطع» باتحقیق بیشتر» میتوان شواهد.دیگریهم برای تحکیم این مدعا پیدا کرد: بنابراین نتیجه میشود که دراین عصر داستان مرغان کم و بیش وارد متن فرهنگ صوفیه شده ودرواقع عطار درشاهکار خودمنطق) بظیر از داستانی استفاده کرده که در افواه اهل طریقت کاملا رایج بسوده تبوجه صوفیه بهاین حکایت و استفاده از آن برای بیان مقاصد ,خحویش بیمناسبت باپیدایش,و تشکیل رباطها و زاویهها و خانقاهها,و تسه مریداث بهدور پیرو مرشد خویش و اطاعت از دستورات وکه وزند گی دسته جمعی ایشا وپیروی از اجکام ورعایت.آواب اس 7۳۳ آثار فارسی شیخ اشر اق» ص ۳9۴ اتب ۱ 0 ۳ نت و ۰ ۱۳
— পৃষ্ঠা ১২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।