پایان یکی ازنامههای حسود مینو بسد: «جو انمردا. مرغان چندین سال در طلب سیمر غ بودند. جون بهدر گاه او رسیدند سالهای بسیار بار خو استندو بار نو دزبعد اللتیاوالتی جخواب ایشان دادند که یه نی عنالعالمین»۱ (4۷/۳). نهتتها درمکتب احمد غزالسی است که این داستان بسدین نحو ار یو بلکه در طریقههای دیگرهم وجود آثرا میتو ان ملاحظه کرد. دب یکی از مهمترین نویسند گان صوفی فرن ششم روزبهان بقلی شیرازی (۲۷م-عهع) است که اگر چه بااحمد همعصر بوده ولیکن بهنظر نمی رسد که از آثار وی بطورمستقیم متأثرشده باشد. معهذا در برعی از آثار تخود مانند غزالی روح دا بهمر غ تشبیه کرده و بسه گرفتاری وی درقفس تن ورهاشی ار و پروازش در آسمان ملکوت و ورود وی بهسر اپرده جبروت اشاره نموده است. مثلا در رسالةالقدس مینو یسد : «بدانکه روحبنی آدم چوندر گل آدم بنهاد ند وعراسارواح در آن معادن محبوس کردند و ابو اب قلوب بهعو ارضشهو ات مسدود کردند ازیرای امتحان؛ تاآن مرغ قفس شکن بمنقار هستی بند و زندان حوادث بشکند وبه هوای الوهیت برپرد ودربساتین مشاهدهبه اغصانورد کفایتنشیند وبهزبانبیزبانی دردهجران چهر یار بایار بگوید» پس ا گر از عروقشهوات متلذذ شود محبوس چهار دیوار طبایسم آید و از طیران ازل باز ماند. بلی» ا گر سر اشتیاق بدو در آسدو سلسله مهرقدم بجنباند و آن رو حنامطلقه ۳ برآورد ودربا غ ربوبیت بپراند» اب نامههای باه همداي سه تصحییح عفیف عسیر ان دعلينتي منزدی» 1 تهر آن؛ ۱4۶٩ ض ۰ ۲. ۱۰
— صفحة ١٠ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.