شرح دفتراول ۳۸۹ رس ؛ و جامی از شراب این معرفت درکشی؛ همم به زبانٍ عشق در مخاطبهٌ او بگویی: لملفه" ای در همه عالم پنهان نو و پیدا تور با ما چو درآمیزی گویم که زسرمستی در کسوت هر دلبر هم چهره تو بنموده پوینده به هر پائی. گیرنده به هر دستی از نسیستی و هستی صد مرتبه افزونی ای عشق تویی عاشق در کسوت معشوفی گه ن ازکنی با ما؛گاهی به نیاز آیی از دیدة هر عافل همواره تویی پنهان باغمزه فثانت از هر حسین الحق هم درددل عاشق "هم اصل مداواتو یل ای آیهان اعد میگ بان وزدید؛ هر عاشق هم کرده تماشاتو باچشم و زبان ماء بینا تو و گویاتو برتر زه مه اشیاو اندر همه اشیاتو هم واسق و عذرائی هم دلبر شیدا تو؟ این هر دو ترازیبد مجنون نو و لبلی نو و اندر نظر عارف پیوسته همویدا نو انگیختهای ای جان صد فتنه به ننها تو گوئیا چون کشفاسراره بسیار گشت؛ و اظهار حقایق از حد گذشت؟؛ غیرت عشق دهان باز کرد؛ و زبان به منع افشاي آسرار دراز کرد؛ و گفت چرا طریق بیهوشی ۵ میسپاری, و عقل و هوش پیش و پس نمیگماری؟ شعر " دیوار گوش دارد. آهستهتر سخن کن اه هدر کاس شتا پس حضرت مولوی" در جواب میگوید: من چگونه هوش دارم پیش و پس ای عفل بام بر رو وی" دل بگپردر را تا بشنوند" چیزی گویند یکدگررا (ب ]۹٩ چون نباشد نور بارم بیش و پس یعنی مُجب محکوم " تجلی یار و مراقب انوار دیدار است؛ چه غيرتِ معشوق آن او را مراقبت ننماید؛ زیرا که در این مقام مٌطرب نغمه سراي عشق را"" ترانهای غیر از ۱ روجود: بخشی ۲ ج: شعر ۲.د: هم وامق شیدایی هم دلبر عذارئی ۵ م: بیهوشان ۷ د: نام بررووی ر: نام برراووی ۸ بشنوید ۱ د: یعنی محکوم 0 روم: مثنوی ۳ د: دل هر عاشق 3 نت ٩ د: مولوی قدسسره ۳۲ رارا ندارد
— পৃষ্ঠা ৫৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।