شرح دفتراول ۳۸۷ مات او نسوزند؛ واز پردههاي او پرده دری نیاموزند؛ وبر کونین دست افشانی نکنند وخرقهٌ وجود به دست همّت. چاک نزنند. شعر " عشق در پرده مینوازد ساز عاشقی کسو که بشنود آواز همه عالم صدای نغمة اوست که شنید این چنین صدای دراز ستاو از زب ان هسرذژه خود تو بشنو که من نیم غمّاز اگر دیدة دیدهات بینا گردد؛ وگوش گوشت "شنوا شود؛ بینی و بشنوی که: متن" دم دم این نای از دمهاي اوست های هاي زیح از هیهای اوست بعد از آن یقین دانی که این توئی تو ازاوبی اوست؛ بلک در حقیقت همه اوست؛ وتو درمیان نه. در خود به چشم آو بین؛ تا جر آونبینی؛ چه او را جز به چشم او نتوان دنل رخ ۱ اول زدوست چشم " طلب آنگهی لفا زآن رو که روی اوبجز ازچشم او ندید واگر نظر بالانر فد بدانی که: مصراع! ۱ برنفش خود است فتنه نقاش لاجَرّم گوئی: 1 7 جمله معشوق است وعاشق پردهای زنده معشوق است و عاشق سردهای چون نباشد عشق را پرواي او او چو مرغی ماند بی پر واي او شیخالاسلام عبدللهنصاری میگوید؛ هرگه "که مخلوقی به نامخلوقی " قائم گردد؛ آن مخلوق در آن نامخلوق متلاشی شود؛ چون حقیقت صافی گردد؛ منی عاریت بود. منی چیست؟ گفتن ۲" من وتو؛اگر توئی بحقیقت پس حق کو؟ واگر حق است؛ حق ۱.د: از را ندارد درایت ۲ ج:هم ۴ چ:گوش گوش ۵ روم: مشنوی ۶ د: کلم بیت را ندارد ۷ د: اول دوست زچشم. ۸د: کلم مصراع را ندارد ٩ روم: مثنوی ۰ میگوید که هرگاه ۱ ر: در نامخلوقی, چ: نامخلوق ۲ ر: گفتند. د: گفت
— পৃষ্ঠা ৫৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।