شرح دفتراول ۳۷۹ گر تو روي دل خود آینه سیما بینی چهرة دوست در آن آینه" پیدابینی چون تو از ظلمتِ هستی فسی باز رهی همه آفاق پراز نسور تسجلی بینی و چون بیان کرد که سبب خلاص از فیود» و موجب سعادت شهود. عشق است؛ گوثبا محرکِ اقبال, و باعثٍ توجه به درگاه کبریا" و جلال, از عشق آقوی گشت؟ لاجَرّم بر طریق التفات. خطاب عشق کرده؛ میگوبد: ۳ متن [آب ]٩۵ شاد باش ای عشق خوش سودای ما ای طسبیب جسمله علنهاي سا ای دواي سخوت و ناموس ما ای نو اف لاطون و جالینوس ما درین دو بیت"بعضی را از " آثار عشق آثاری بیان میکند که بسیاری از رذایبل و عبوب. از امراض مهلکه" غیوب است؛ بواسطة عشق دفع میشود. و بعضی را از اصول آن صفات ذمیمه که نخوت و ناموس"است به تصریح ذکر کرد؛ تا مزیّت" این و ار وال طاهرگرده هیر ردو وا رسمه( 177 او از در حضرتِ کردگار است؛ وهیج احدی را در عظمت و کبریای ایزد تعالی مناژعت نرسد. و اول کسی که نخوت ورزید: ابلیس بود. چنانک گفت: خفن من نار خفن طین آدم در ضدورٍ جریمه مسکنت ورزید؛ و خویشتن" مقر دید که نا من فتن؛ لاجر سزاوار شریر اجتباء و لایق ناج اصطفا گشت. و ابلیس در خلاف فرمان به عجب "و روپیش آمد؛ لجزمداغ لک تین لین هر پيشاني او آمد. و بیشتر آفات راه از ناموس برخیزد؛ چنانک میفرماید دس سیژه: مثنوی "" کت را صد من حدید ای بسابسته به حبل ناپدید؟! و اولاثر عشق مجازی آن است که ازین دو بند محکم خلاصی دهد؛ چناني مشاهده میافتد که پادشاهی گاهی از رهگذر " عشق» غلامي عُلامی اختیار میکند ۱. ازور ای ۲ د: با کبریا ۳ دوج: جلال عشق ۴ م و دور: متنوی ۵ مور در این بیت ۶ د: بعضی رادر؛ م: بعضی از ۷ ج: مهلک ۸ د: بخوب ناموس ٩د: مر تبه ۰. ج وم و ر:این ۲۱ سایل ۲ مور: خویشتن را ۳ فرمان تعجب ۴ ج: متن د: ندارد ۵ مایزید ۶ ج: رهگذار ۷. د: رهگذر عشق غلامی اختیار میکند
— পৃষ্ঠা ৪৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।