شرح دفتراول ۳۷۱ سوزها همراه شده. بعد از آن طریقة تعویل بر کار گذاری آلطاف بیغایت حضرت ُفیض الحیرات " و وظیفة اعتماد بر مددكاري اعطاف بینهایت جناب منیل الما ؟ تعلیم میدهد؛ "که اگر روزه به غفلت گذشت از رفتن او هیچ باک نیست و به تضرّع و زاری در مناجات بخشند؛ بیمنت و بخشایند؛ بیعلّت میگوید: تو بمان ای آنک چون تو پاک نیست یعنی مثنوی " کار خلق است اپنک علّت ملّت است هرچه زان درگه رسد بیعلّت است نه چنان است که همه به حال پگاه آمدگان" پردازد؛ و بینوایان بیگاه آمده را از خوان افضال محروم سازد. محمد "اگر چه بر سر آب ]٩۲ خرمن " مزرعة دنیا بیگاه رسید. اما چندان مزابای عطا پا دید که پگاه آمدگان» خوشه چین خرمن انعام او گشتند که آدم ومن دونه تحت لوائی. اگر اول نُواة شجرة کاینات بود؛ در آخر ثمرةُ نخل باسق موجودات گشت که نَحْ لاخرون السابقون: شعر ۸ اگر زبعد همه دروجودش آوردند ق دوم آخراو بر کمال اوست گوا! ه سوره از پی ابجد هممی شود مرقوم نه معنی از پس " اسما همی شود پیدا!! نه شوره بر دمد از خاک وانگهی سوسن"" . نه غوره در رسد از تاک وانگهی صهبا بیگاه و بگاه به نسبت " با مقیّدان"" ره خاک و محبوسان قفس کی" افلاک؛ و شمارندگان خر کات آفتاب و ماهه و متغیّران از طرَیانْ روز روشن و شب سیاه تفاوت کند. ولیکن به نسبت با حضرت آن پادشاه. مصراع " پیش او بیگاه جنّد"" یا بگاه چنانک حضرتِ مولوی در شعری از اشعار کشف این حفایق و اسرار میکند و که ۱ ۱.د: مقضی الخیرات ۲. د: قبل المبرات م و ر: مسبل المبرات ۲.د: این فسمت را ندارد ۴. د: یعنی مثنوی را ندارد م و ر: بیت ۵ د: نگاه آمدگان ۶ ج: محمدرسولالله ۷ و ر:کلمه خرمن را ندارد ۸ ج: نظم د: ندارد 4 دوروچ:گواه . .ج:پی ۱.ر وم: این بیت را ندارد ۲. د: خاک وانگهی و( نیست ج: بنست ۴ م: مقتدان ۵ د: کره ۶. :کلم مصراع را ندارد ۷.دو روم: چه بود ۸ج من اشعاره فدس سره
— পৃষ্ঠা ৩৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।