شرح دفتر اول ۳۶۷ فراق. شعَدا را وصال و آشقیا را فراق. لیکن خطاب یکی بود و مبهم ؛ چون امر سجود" آمد به فعل جدا گشتند؛ لیکن از حیرت آن وقت کسی " خبر نداشت که امر؟ خطاب بر چه وجه بود؛ اکنون که" معاني دلپذیر و نما ملایم. ناگزیر به مسامع ایشان میرسد. تواجٌد ایشان از شوق و لذتِ آن سماع است. چنانک کسی نیکویی دیده باشد از جایی. هميشه گوش او مُستمع باشد نا خبری "شود که از او نشان دارد و چشم او نگران باشد" تا چیزی بیند که اثرآن دار و در این تواجُد اهل وصال را اظهار رب است؛ و اهل فراق را اظهار کَرّب."و گروهی گویند که اصل لت ماع از خطاب تکوین است. و گروهی گویند که ماع نصیب روح است و روح چون از حضرتِ کبریاو جلال و بارگاو فرب ایزمُتعال محبوس قفس خاکی *؛ میشد تعلّق به قالب نمیگرفت و به مفارقت راضی نمیگشت؛ حضرت الهی الطاف خود را [ ]٩۱ بدرقه او ساخت و به انواع استمالتش بنواخت و در گوش او اسرار بینهایت فرو خواند؛ تا به ملاقات تن» تن در داد ". چنانک میفرماید دس ساه: شعر :۱۱ سفر کردم به هر شهری دویدم چو شهر عشق» من شهری ندیدم ندانستم ز ال قدر آن شسهر ز نادانی بسی غربت کشیدم میان جانها جان مسجزد!" . . چودل بیپزوبی پامیدویدم" اه که ی موی ۱۳ 1 يب حلق و ب لب مي حشید 0 چوگل بیحلق و بیلب میچشیدم ندا آمد زعشق ای جان سفر کن که من محنت سرائی آفریدم؟! بسی گفتم که من آنجا نخواهم بسی نالیدم و جامه دریدم بگفت ای جان رو هر جاکه باشی . که من نزدیک چون حبلالوریدم بسص ۲ : ۰ 8 .۸ ۱ ۴ فسون کرد و مرابس عشوهها داد فسون و عشو او را خریدم ۱.د: بودم ومبهم ۲.ر:به سجود ۲ ج:کس ۴ د: مرا ۵ ج و و روم: اکنون معانی ۶ دوج: چیزی ۷ د: باشد را ندارد ۸ر: کاب ٩ ج: خاک ۰.ر. تا تن بملاقات در داد. م: تابه ملاقات تن در داد ۱ ج: اشعار د: ندارد ۲ ج: میان جان ما جان بدمجرد ۲. ج: چو دل بیپروبالی میدویدم. د: چو دل بیپرو بینامی دویدم ۶ : عشوهاو آخر خریدم
— পৃষ্ঠা ৩৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।