Javahir ul-Asraar va Zavahir ul-Anvaar: Sharh e Masnavi e Ma'vnavi: Jild e Duvum - Kamaluddin Husain Bin Hasan Khwarazmi (Farsi)
/ ৫৬৫
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۳۶۶ جواهرالاسرار 1 سسن نی حریفب هر که از یباری برید برده‌هااش پرده‌های ما درید همچو نی زهری و تربانی که دید؟ همچو ی دمساز ومشتاقی که دید؟ نی حدیث را؛ برخون می‌کند فصه‌های عشن مجنون می‌کند محرم این هوش جزییهوش نیست مَرژبان را مشتری جزگوش نیست بدان که ارباب کمالات و اصحاب حالات, در تأثیر ماع َعُمات. بسیار سخن گفه‌ند؛ و در میان اهل استماع و غیراهل, تفرقه کرده؛ این چهار بیت مشتمل بر اکتر حقایقی است که درین باب ذکر کرده‌اند. گروهی چنین گفته‌اند که" اصل [ب ]٩۰‏ سماع از آنجاست که حّ شبحائه و تعالن گفت: آلستبریکُم؟ خطابی که از حضرت عرّت شنبدند این بود؛ وخوشترین سَماعی آن است که از دوست شنوی؛ چنانک خوشترین نظری آن است که دردوست نگری؛ بلکه محبٌ " صادق را اشتغال به غیر محبوب حرام است. لاجرم می‌گوید: شعر! همه جمال توبینم چو چشم باز کنم ‏ همه شراب تو وشم چولب فراز کنم حرام دارم با مردمان سخن گفتن . حدیث تو چوبیاید" سخن دراز کنم هزار گونه بلنگم به هر رضم که بُرند رهی که آن بسوی نست نرکتاز کنم اگر حطاب دوست سراسر عتاب بُد" خوش است؛ خاصّه که مشتمل بود بر کمال لطف؛ چنانک در خطاب لس بربُکٌم به اضافت خویش با مخاطبان ایشان را تشریف ارزانی داشته. و علم سعادت ایشان بر سر علیین افراشته؛ لاجرم از ماع ان واله گشتند؛ و بلی جواب دادند؛ و بلاي او به جان قبول کردند. چنانک می‌فرماید فش 4« ۷ رن گفت لت و کف تلا شکر بل چیست کشیدن بلا سر بلی چیست که یعنی منم حلقه زن" درگه فقر و فنا وم در این اصل گروهی چنین گفته‌اند که آن خطاب را دو تأویل بوّد: وصال و ۱. دوم و ر: مثنوی ۲د: که را ندارد ۳.د: محبت ۴.د: بیت» چ: اشعار ۵ د: دراید ۶د:نور ۷ د: کلمه شعر را ندارد ۸ ج:الست و د: الست او ٩‏ د: حدقه زن

— পৃষ্ঠা ৩২ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।