۳۶۴ جواهر الاسرار عوارض وجود باز زسته. خود را همچو" قلم به دستٍ کاتببا ی بنایی" بسپاری" حقیفت کُنث له سمعاً و تصّرا وید ویساناًقبی یَسمع وبی ینصرو بی ینش و بی بطق محقق گردد. مثنوی: بس سخن گویی زبان آن نونشی خحویشتن بیخویشتن بینی مدام جمله میبینی به چشم دیگری گر ندانی "کین کدامین منبع است چون تو باشی در تجلّی گم شده هم نمائی زنده جان آن نونثی عقل و جان بیجان وتن بینی مدام جمله میشنوی و تو باشی کری قصه بی ببصر و بی یسمع است تسونباشی مردم ای مردم شده آنسچه ای نجا بینی از انواع راز صد هزاران سال نتوان گفت باز آغاز فص من اینک شنیدی و جصَدٌ تو آنج دیدی. ام انجام کارنی بغیر از سوختد ۵ در آتش عشق نباشد. حسین منصور "را پرسیدند که: نهایت عشق چیست و عاشق بتحفیق کیست؟ گفت: سه روز مراقب احوال من باشید و غایت عشق ببینید و بشنوید. همان روز منصور" را از دار آویختند؛ روز دوم سوختند و خاکسترش بیختند؟ و روز سوم" خاکسترش بباد دادند. از هر ذزه آواز میآمد که نهایت عشق اینست. جصّهُ خویش از فص انجام من برگیر . شعر "" چیست عاشق را جز آن کاتش دهد پروانهوار اولش قسرب و" میانه سوختن آخر فنا تا تو خود را پایبستی باد"" داری دردودست خاک بر خود پاش کز تو هیچ نگشاید ترا باتو قرب قاب قوسین آنگه افتد عشق را کزصفات خودببعد الَشرقّین " افتی دا آن ویشی چسند لافی کان اریم آن او آن او شو گویدت خودکان مائی آن م۱۳ اگر چنانک دلِ سوختة آتش کش داری" بدانی که مت ۶ آتش است این بانگ ای و نیست باد ۱ ج: همچون ۲. د: کانب نایی بیانی» ر: کاتب بانی بدست نالی؛ م: کانبیابی ۲ دوم: بسیاری ۴ م:گر بدانی ۵ د: کار بی بصر سوختن ۶ د: منصوره چ: شیخ حسین منصور ۷ ج: شبخ ۸ م: سیوم. ر: سیم ٩ د: ایام من گیر ۰ ج: اشعار م و د: ندارد ۱ د: فوت ۲ د: یاد. م: داد ۳ : المغربین ۴ د: آن زمان ۵. د: سوخته آتش داری ۶. دو م و ر: مصراع
— পৃষ্ঠা ৩০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।