۳۶۲ جواهرالاسرار من زیان پنداشتم آن سود شد چون دل از ار و وطن " پرداختم؛ و سینه از جمیع خبالات خالی ساختم؛ مُرادات من حاصل گشت؛ و دست ارادت من بر گردن مراد حمائل شد. اگر به باختن سرشتافتم چندین دیدة بینایافتم؛ واگر از وطن و همدمان جدا افتادم لب بر لب بار نهادم و دمبدم از نس مبارکش میشنوم" که میگوید: شعر 1 هر خوشی کان فوت شد از تو مباش آندوهگین ی و ۵7 ۰ رات ی ۶ این خوشی چیزیست پنهانکآید ندرنقشها لب خرد پیدا کند در آب باران"ناگهان از بس این پردهها ناگ اه روزی سرکند تسرسم از فستنه و رنه گفتنیها گفتمی کان به نوع دیگر آیید سوی نو میدان یقین چون بُرید از شبر آمد آن زخمر و انگبین گردد از مه به شقه در مبان آب وطین ۷ باز در گاشن درآید. سر بر آرد از زمین گه ز راه شاهد آید گه ز راه اسب و زسن جمله پُتها بشکند آنگه نه آن است و نه این شه زمن خوشتر بگوید تو مهل فتراک دین اکنون چشم بر فرمان یار دوختهام؛ و جان بخشی از لب روحافزای او آموخته. چون ترك اختیار کردم و خود را بکلی به دست قدرت او ]۸٩[ سپردم و خانه دل را به هوای او از خیال" اغیار پرداختم و با سوز و غم او چون نی با آتش ساختم و گفتم: لمز یه" ای به هزار جان دلم مستِ هواي" آروی تو خانة دل به چار حدوقفب وفای" آروي تو دشن جان برون کشم هر مژه سوزنی کنم دیده بدوزم از جهان بهر هوای " روي نو اکنون تفس" من جز تس جانان نیست؛ و هر تس من در حبات تازه بخشیدن کمتر" از جان نیست. چنانک " از خر کات و کنات تن, اهل نظر به جان راهبرند؛ از ناله و مات من اهل بصیرت به جانان راهبرند. شعر :۱۷ ای نی آن بادی که داری در سر از یاری بگو گر نگوثی با کسی با عاشقان باری بگو ۱.د: یاد وطن ۲. د: میشنو ۳ ج: اشعار ونبیت ۲ کین ۵ د: دایگان شهر» مور: دایگان شیر ۶د: نقمها ۷ج ماءوطین ۸ د: آب و باران 4 د: از بال ۰ د: لمولفه رااندارد ۱ ونفای ۲.د: هوای ۶ د: کلمه جنانک را ندارد ۷.: بیت. ج: اشعار
— পৃষ্ঠা ২৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।