شرح دفتراول ۳۶۱ گفتم "نی؛ گفت اه له میگوید. و از حضرت اسدالله الغالب علیبنابیطالب رم للا تیه سرت کداد ناقوس شنید و از اصحاب خود پرسید که میدانید وت مرالمزمنین. گفت: میگوید:شبحا ال قِ لمولی ییقی. کامل از ناقوس ایین فهم کند؛ ایا توازنی چه فهم میکنی ؟ اه هم از تفاوت راهء دو آهن ازیک جایگاه» یکی نعل ستوری, دیگری آثینة شاه. پس آنچ کامل فهم کرده ازنی میفرماید که نی میگوید: من به هر جمعیّتی یاو فیراق میکنم و از درد اشتیاق ناله مینمايم و مستمعان دو طایفهاند: یکی خوشحال و یکی بدحال؛ و هر یکی از ظطٌ " خود با من دمساز گشته و سر ضمیر مرا از درون من باز نجسته؛ و لیکن مرا اسراریست غریب. و آثاریست عجیب. و نور سر من از نا باسوز من دور نیست؛ ولیکن چشم و گوش ظاهر را یارای دیدار آن نور نیست؛ چناني تن از جان و جان از تن مستور نیست؛ و لین هر تن پرست را دیدن جان دستور ئیست. مرا سرگذشت بسیار است و در قصة پر نغصه من هرکسی را حصّه بیشمارست [ب ۸]ولیکن هر یک "از خوشحال و بدحال به انداز؛ سیر خود در طریق کمال و به قدر مشاهد؛ خویش از آثار جمال و جلال از اسرار من فهم میکنند. ابتدای َصَهٌ من آن است که در نیستان "پا بسته آب وگل بودم و راه هستی میپیمودم و با برگ و ساز سرو برگ داشتم؛ و دم بدم از سر تجبّر و تکّر گردن برمیافراشتم؛ و بستابند خویش بودم؛ و خود را از اهل فنا " مینمودم. مبتلای هستی بودم و میگفتم نیّم؛ و دور از دمساز بودم و میگفتم همنشین ویّم . بیت: ولی نا کهانی تعتتانت سید که ای من غلام چنان نا گهان ۷۲ ون ۱۳ 1 2 2۰اه مه 1 ِ. د: گت ۲.ر: و علیهالسلام ۱ ۳ د: گفت ۴.د: میدانی ۵ د: که نی ۶د: وطن ۷ کل ۸ د: قصه من در نیستان ٩ د: از تجبر؛ ر: تحیر ۰ ج: قبا ۱ د: هستی بودم و میگفتم همنشین ویم از تسشن ۳ ج: سرا ۴.دو رو م:بیت
— পৃষ্ঠা ২৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।