میفرماید. متن! سن به هر جمعیتی نالان شدم جفت بد حالان و خوشحالان شدم هرکسی از ظَنْ خود شد بار من از درون من ن_جست اسرار من سر من از نالا من دور نیست لیک چشم وگوش را آن نور نیست" تن زجان و جان زتن مستورنیست" . لیک کس را دیلٍ جان دستورنیست درین ابیات اشارت است بر آن "معنی که در حالت استماع نغمات» هر کس را ذوق و وج و حالات*به قدر مدارج یر او باشد در مقامات. چنانک شبلی رحمةاله علیه در بازار [۸۸1] بغداد از یکی شنید که سَعترٍ برّ ی" میگفت؛ نعره زد و بیهوش گشت. چون به هوش بازآمد پرسیدند که ترا چه افتاد؟ گفت: من چنین شنیدم که شغ تربزی" مگر آن ساعت مشاهد؛ حق* سبحانه و تعالی بر و غلبه کرده بود؟ پس سماء با مشاهده سر پرابر افتاد. و نیز روزی شنبد "که مردی میگفت: مابفی عندنالً واحد. آواز داد و گفت: هل کال واحد؟ مگر آن ساعت سر او در جللي و حدانیت متحیّر گشته بود؛ سماع با وقت او قوافی ان و همچنین روزی شنید که بالی میگفت: الخیا رعش بدانق. نعرهای زد و گفت: در آن بازار که ده خیار نیکوکار به یک دانگی بخرند؛ آیا حال ثرار چگونه باشد؟ اما نومیدی شرط نیست. شعر !" وین راید درد تسو مرهم دل انگار آسده شخ داح ی 9 پیش ابوعثمان مغربی بودم؛ یکی از چاه آب میکشید. شیخ پرسبد؟ که ای عبدالرحمن میدانی که گردونچة چاه چه میگوید؟ ۱.دوم ور: مثئوی ۲ د: مصراع اخیر را ندارد ۶ ج: شیخ شبلی رحمة الله ۷د: شیعریری ۸ سعتر بری دورو چ: سمتر بری ٩ د: مشاهده بر حق ۰ ر: و هر روز میشنید ۱ د: نظم ۲ د: این بیت را ندارد ۳ ج: رحمه له ۴ج میفر ماید ۵ شیخ فرمود
— পৃষ্ঠা ২৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।