شرح دفتراوّل ۳۵۷ شایی؛ شعر منگر به هر گدایی که تو خاص از آنٍ مایی مفروش خویش ارزان که تو بس گرانبهایی به عصا شکاف دریا که نو موسی کلیمی بدران قبای مه راکه تو نور مصطفایی" بشکن سبوی خوبان که تو بوسف جمالی چو مسیح دم روان کن که تونیزاز آنهوایی" به صف اندر آی ننها که سفندیار وقتی در خیبر است و برکن که علیْ مرتضایی بستان ز دیو خانم که توئی به جانْ سلیمان بشکن سپاه اخستر که نو آفتاب رایی چو خلیل رو درآتشکه توخالصیو دلخوش چو خضر خور آب حیوان که نو جوهر بقائی بل زبی اصولان, مشنو فریب غولان که تو از شریف اصلی که تو از بلندجائی اگر دو سه روز در" خجُب نورانی و ظلمانی اه تعالی سبعیغ آذف ججاب ترا مستور ساختیم و پرد؛ُ احتجاب در پیش جمال با کمال خود انداختیم؛ نه از آن است که سلسلهة مَحبّت انقطاع پذیرفته باشد؛ یا آثینةٌ جمال نمای مَوّدت زنگار گرفته بو لیکن مشاطه جمال معشوقی"ماء او سوختگان فراق است؛ و آب و جاروب آستانة کبربای سرشک و مژه " خونبار محنت اندوختگان درد اشتیاق. مثنوی" آدم از فردوس و از بالاي هفت پای ما چان از پی این آه"رفت گشایندة این را آو جگرسوز است؛ و سوزند؛ حجبشبحات وجه دل افروز؛ که لوکشفها لا خر مبحاث وَجهه ما نتهی الب بَضَرَه ین خلقه ". زود باشد که به کشف غطا "از پیش بَصٍ بصیرت تو چشم جهانبین ترا خدابین سازیم تا بگوبی. لملفه ۲ چشم من غبر او نمیبیند " چون همه اوست خود کرا بیند باری چند روز در آتش حسرت بسوز؛ و در بوتة محنت بگٌْداز؛ و با یافت و نایافت بساز؛ و بکلی از طلب وطن اصلی فارغ مباش. [آ ۸۷] مصراع ": واندر" اين ره میخراش و میتراش ۱ وج ور این دوبیت در این نسخهها مقدم و مزخرند .. .داز ۳.د: این قسمت راندارد ۴ د: این قسمت را ندارد ۵ ج: معشوق ۶ سرشک مزژه د: از اینجا تا پای ما جان را ندارد ۷ ر: نظم. م: نظم مثنوی ۸ روم: راه 4 ر: حجات ۰ د: خلفه ۱. د: عطا ۲ ج: بیت ۳ ج: غیر او چه را بیند ر: چشم او... . ۱۴.رنع. ج: ندارد ۵.د: اندر
— পৃষ্ঠা ২৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।