۳۵۴ گشادند؛ و پردة ججاب از روي جواهر وذفائن آن عالم بینداختند؛ و آنج خلاصه و هت بای هعآ سا تیاه و بات ترفن مت بات وتا ان تفا او به جمال حضرت تسکین پذیرد؛ و با چیز دیگر آنس گیرد؛ و آن وحشت از او زایل شود. و او به زبان آب ۸۵] حال میگفت: بیت" اگر خزینة قارون به ما فرو ریزد ۳98 سر مراجمال تو باید فمر چه سود کند؟ مرا زکات تو باید حزینه را چه کنم؟ جر آفتاب تو نبود زافتاب چه سود؟ مراکلام نو باید شکر چه سود کند؟ تسوا ان رجف دک رف شا ان هر سس ۱ لقای تو چو نباشد, بقای عمر چه سود؟ چو منظرم نو نباشی نظر چه سودکند؟ پس بعضی راکه خلعت "سایق رحمت از جامه خانة مَبََتْ رحمتی رسیده بوّد؛ از مستی جام آلست جامهٌ هستی چاک زنند؛ و از سر غیرت دردیدهای که دیدار غیر نبیند خاک زنند. و گویند: شعر " ستراءیثُ" فی سواک" لعین یک فرّت و مارأیث سواکا نکذاک الخلیل" قلب قلبی طرفة حین "" راقب ۲ الانلاکا۱۲ وبدان " سابقه در ژمره الذین سَبقت همم" الخسنی, داخل گشته؛ از دوزخ تعلّقات ماسّوی دور باشند که" آولیک عنها مبعدون. لاجرم بواسطه پرهیز از اغیار, و از غایت شوق دیدار یار بیشوق به بهشت نروند که وس این اقوا هم لیلج را گویند: ۷ بیاد او بود دوزخ مرا حوشتر ز صدجنت ولی دور از جمال او چو دوزخ جنه المأوی اکتز دیدار تتماید نه متتافان دل عه چهنفماز روضهرضوان چه سودازساية طوبی و این سوختگان از طایفه آولیاند و به شرف انصاف ۲" بدین ابیات ایشان آولیاند ۱.د: باو ۲ م ورود: شعر ۳ ور ودو ج: کلم شعر را ندارد تصحیح قیاسی است ۴ و ر:که را ندارد ۵ د: خلفت ۶ر: کلم شعر را ندارد ۷د: فریت ۸:سوال ٩ د: الجلیل چ: الحلیل ۰ عین ر: حیث ۱ چ و د: رافت ر: وارت ۲ دور:الافلاکا ۱۳.چ:وبدین ۱۴.د:منی ۵ د: دور باشد ر: دور باشند ۶ دوم: شعر ر: بیت ۷ د: اتصال
— পৃষ্ঠা ২০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।