Pand e Peeran (Farsi)
/ ১৮৮
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

بصرصرصسصسصسصپبپسصسبببب سس ۳۳ ۳۲ پند پیران حعابت پرسیدند از حسن بصری (9 23 .]) رحمةاله علیه که یا امام مسلمانان» جرا همیشه گربان مانده‌ای؟ گفت: ترسم که مرا در آتش اندازند ومن بیچاره هلال شوم؛ ومراورا هیچ زیان ندارد . پس چون سمار شد؛ یکی ازبزر گال به عیادت وی شد. گفت: همه خانه دیدم آب گرفته وترشده. پرسیدم: این چیست مگر خنبی یاسبوبی شکسته‌است که هم خحانه آب کرفته است؟ گفتند: نه» که‌از برای خحواجه جیزی‌خواستند ساحت»چون چشمش بر آتش افتاد» گریستن آغاز کرد وچندانی‌بگریشت که این همه خانه از آب چشم وی ترشده است چنین که می‌بیتی: حکابت فتح موصلی رحمةالّه علیه گفتند به درجه‌ای رسیده بود در زهد که هرشب يث پشیز بدادی وسبوس‌بخریدی وبدان روزه‌بگشادی. وشازده پشیز به دانگی بودی. روزی یکی از شا کسردان وی در آمد و کفت : وی را دیدم بر مصلی نشسته وروی به دیوار کرده وهر دو دست بر روی گرفته (۵ 24 .]) ومی کردست واز انکشتان وی آب می‌بار ید , پیش رفتم و گفتم تاببینم. چون نگاه کردم خون از چشم وی مي‌بارید . گفتم: ای شیخ؛ به خدای تعالی که مرا بگوی چرا حون می گربی . گفت : ای پس » اگرنه آنستی که مرا سو گند به حدای تعالی دادی واگرنه نگفتمی که سالهاست تا گربستن من از آب در گذشته وبه خون رسیده ؛ وشب و روز می گریم . از پس مر گث وی را به خواب دیدنسد گفتند: ای‌شیخ؛ باز گوی از حال حویش که خحدای تعالی با تو چه کرد؟ گفت: همان کرد که از وی سزید. گفتند : چندان که تو بگریستی روز وشب ‏ ایزد تعالی مکافات توچه کرد؟ گفت: مرا پیش عرش بداشت و گفت: بنده من چسوا چندین بگریستی؟ گفتم: خداوندا؛ بر جفاهای ود می گریستم . ندا آمد سس ین پاب جهارم که: ای بنده من » چهل سال بود که فربشتگان من روزنامة تسو پیش مسن می آوردند ودر این حهل سال يك؛کنه برتو نوشته بودند". حکابت (9 24 .۲) مالك بسن دینار رحمة له علیه روزی جایسی می‌رفت وبه گورستانی کذ رکرد. قومی زا دید که مرده‌ای دفن می کردثك. پیامد ونظاره می کرد ودر گور» که مرده درش می‌نهادند > می‌نگر زد وبا خود ی کف : ماللت»فردا هنچنین خخوامی شد؛ این می گفت ومی گریست تاجندان بگریست که بیهوش شد وازپای اندر افتاد وائدر آن گور افتاد؛ واو را بر آوردند وبر آن‌تخت؛ که مرده برش آورده بودند؛ نهادند وبسه حانه بردند. جود بهوش باز آمد» کفت:ا کر نه آنستی که مردمان گفتندی: مالك دبوانه است ؛ و کود کان از پس من بانگث کردندی » پلاس سیاه در پو شیدمی و خالادر سر کردمی ودر کویها ی گردیدمی وبانگگ می کردمی که: ای مسلمانان» بتر سید از آتش وهر که مرا بینید» برصدای عز و جل عاصی مشوید واز من عبرت گیرید وعدای عزوجل را بی‌فرمانی‌مکنید. پس چود بیمار شد» شا کردان را وصیت کرد (8 25 .1) و گفت: حق استادی من بجای آرید وچون من بمیرم بر پیشانی من بنویسید که: این است مالك بن دینار گر بخته از خدای تعالی . و آنکه که مرا به گور حواهی برد مرا برجنازه منهید» ریسمان در پای من بندید و مرا بسه روی می کشید تا به کنار گور؛ چنان که بند گان گريخته را بر حداوند خویش برند. وچون قیامت باشد مراسه جای طلب کنید: درعرصات بنگرید کسه روی من سبیدباشد یاسیاه ودنگر آن‌جا که نامه‌ها پران می‌شود؛ بنگر ید که م0 _ س.. ۱- با آ نکه ضبط اصل مفید معنی است ؛ شاید بو ده اسست: تنو شثه بو تنل

— পৃষ্ঠা ৮১ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।