Pand e Peeran (Farsi)
/ ১৮৮
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۳۰ پند پیران عزت وجلال من که | گرفردوس من بدیدبتی»چندان بکریستیتی که تن تو بگداعتی وجان ازتو جدا شدی ازشوق آن» واگريكك نگریستن به دوزخ نگرپستیتی » رود از‌چشم توروان شدی واز بدل پلاس: آهن پوشیدیتی . پس بحبی علیه! لسلام بر حاست وجامه از تن باز کرد وپلاس در- بو شید وجروشان ازخانه‌بیرون آمد وبعد از آن هر کر مادر اورا بازندید: حکا ات منصورعماررحمةالّه علیه گو ند: شبی از حانه بیرون آمدم ودر کوی (۵ 22 .؟) فرو رفتم ویسه درخانه‌ای رسیدم واز اندرون حسانه آوازی حزین شنیدم که با خداوند حود راز مسی‌گفت. منصور کفشت : بایستادم و گوش‌باز کردم»ومی‌گفت: حداوندمن؛ آفریدگار من؛پرورد کار منء این معصیت که برمن رفت؛ بدان نخواستم که ترا علاف کنم؛ و هوای نفس مرا بفریفت وشهوت طبع آرزو گرفت وابلیس مرااز راه‌برد و فریفته شدم‌تادر دربای معصیت غرقه‌شدم. اکنون که رهادهد مراازعذاب وعقوبت؟ وتوبةً من که پذیرد؟ و اگر تو مرا برانی » کجا روم؟ ای دوی سیاه من؛ چند توبه کنم وبازشکنم . ازاین نسو ع مسیگفت وبرخویشتن می‌گریست. من از بیرون در آواز دادم و گفتسم :و قوه‌هاا لاس والحجارة عنیها ماایع غازشداد امعصوداطنا آمرهم ومفمَدوذمایو مرا .چون این آ یت بشنید» خروشیدن گرفت ودست‌برسر و روی‌می‌زد. زمانی بایستادم؛ پس به شغل خزیش ببرون رفتم. بامداد باز در آن (ط 22 .۶) خانه آمدم. جنازه‌ای دیدم از آن خانه بیرون آوردند. پیره‌زنی رادیدم میان تنگگ‌بسته ومی گریست. پرسیدم: چه‌بوده است؟ گفتند: پسرکی‌دوش برپای ایستاده- بود ونماز می کرد وازبس که بگرپست اورا مرده یافتند. ۱- قرآن مجید» شورةا لتحریم (۶۶)» ۶. سس پاپ: چچادم 1 حبکابت سفیان ثوری رحمالّه علیه درحال جسوانسی پشت وی دو تاشده‌بود و گوژشدهاورا کفتند:ای‌امام‌مسلمانان؛ ترا وقت ضعیفی‌یست که همز ادان تو هنوز جوان هستند . چون است که تو بدین زودی ضعیف ودوتاشدی؟ هیچ جواب نداد ونگنت که سبپ چیست تا روزی یکی از شا گردان وی اورا الزام کرد. گفت: ای پسر ء بدان که مرا استادی بتود سخت بزر کث وپارساء ومن‌ازوی علم آموختمی. قضاا اورا مر کث فراز- رسید ومن بر بالین وی نشسته بودم . نا گاه چشم. باز کسرد و گفت : ای سفیان" می‌بینی که بامن چه می‌کنند؟ | کنون پنجاه ساك است تاخلق را به راه راست می‌خو انم (۵ 23 .1( وبه‌در گاه وی دعوت می کنم. اکنون مرا می گویند: رو که مارا نشایی. سفیان گفت: از هول؟ آن» آوازی ازپشت من بیامد وپشت من بشکست . بس از آن می گریستی وروز وشب زاری می کردی تا وقت بودی که‌ترس خحدای تعالی بروی غالب شدی که چون به‌قتضای خاجت نشستی بجای بول» خون آمدی . وفتی بیمار شد ویسر- جای بماند و کس ندانست که‌وی راجه بوده است. طبیبی بود ترسا؛ و بول وی بیش طبیب بردند. گفت: دلیل کیست؟ گکفتند: ایسن دلیل مردی است از علمای مسلمانان که‌وی را سفیان شوری خوانند. گفت: "هرا بسه نزريك وی برید.وی را پیش سفیان بردند وبربالین سفیان بنشست ودسب بر مج اونهاد و گفت : ندانستم که درمیان مسلمانان مردمان چنین‌باشند. الن مر دی ات که چچرش, از بیم حدای تعالی باره‌پاره شده است: ۱- در . ص. ۷۲/۹ ح. ۷۲- دداصل: این مفیان. در تذ کرة الاولیاء : ناگاه چشم باز کرد دصر گفت: ای سفیان! می‌بینی که باما جه می کنند؟ ص ۳۲۷۷ ۰ ۳- دراصل: حول .

— পৃষ্ঠা ৮০ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।