Pand e Peeran (Farsi)
/ ১৮৮
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۷۶ بند پیران تعالی وعهد خود نشکنم ونذر ! خحود تباه نکنسم » وبر دیسوار تکیه زدو همچنان جان تسلیم کرد : و آن کس که اورا بشست ؛ گوید : نگه کردم » پیشانی وی سوراخ شده بود از بس کسه سجود. کرده بسود وییشانی بسر رمین سوده بود. ۱- در اصل: واندر, باتوجه به «ونذر کرده بوده : «عچد کرده‌ام» «عهد خحود نشکنم» که قیلا آمده است تغیبر داده‌شده. باب چپاد؟ اندد فر سبدن از خدای تعالی حکابن عبدالّین عمر رضی‌اله عنهما گسوید کسه : بحبی‌پیغمبر علیه‌السلام جندانی بگریست از ترس خدای تعالی که [ آب] چشم وی پسوست و گوشت از روی وی ببرد جنان که هردو روی وی سوراح شده بود ودندانش پدید آمده بود. مادر اورا گفت: (ظ 19 .۶) ای پسر اگرمرا دستوری دهی تااین دندانهای تو بیوشم تا مردمان بدان ننگرنسد. کَفت : نيك آ بد. پس‌مادر پاره‌ای نمد سبید ببرد و برروی‌وی نهاد تادندانهای وی ببوشید. پس هربار که بحبی علیه‌السلام بگربستی چندان آب‌ازدندانهای وی بیرود آمدی که آن نمدها ترشدی ومادرش بیأمدی ونمد بیفشردی و آن آب از دست وی فروحکیدی. وپدرش زکریا علیه‌السلام هر آنگاهی که مجلس خواستی گفتن؛ وخحلق رابند دادی واز خدای تعالی بترسانیدی ازچپ وراست‌نکه کردی» اگر بحیی علیهالسلام درمیان قوم بودی از بیم وی حدیث دوزخ وقيامت نکردی وازعداب وعقوبت نگفتی از تنکّدلی بحبی‌علیه‌السلام. پس روزی بحی علیه‌السلام میان قوم نشسته بود و دستاری اندرسر کشیده . و ز کریا

— পৃষ্ঠা ৭৮ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।