Pand e Peeran (Farsi)
/ ১৮৮
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۳۳ ۱ بند پر ان نماز حفتن. چون از دنیا برفتء بانگی شنیدند میا آسنمان وزمین که : گفت: ان آمان اآدرض قنات. همةٌ حلق بشنودند ومتحیر گشتند؛ گفتند: حه شاید بود؟ روز دیگر خبر فاش شد که (9 17 .) ابراهیم ادهم مسرده اشت. حکانت زئی بوده است اندر امه اورا معاذةالعدویة! خواندندی رحمة‌اله‌علیها. وعادت وی آن بودی که هرشب چون نماز حفتن بکردی وخلق بیارامیدی, برحاستی وبا حویشتن گفتی که : ای تن ؛ امشب تسرا شب آخرین است وفردا نخواهی ماند. يك امشب جهد کسن ورنج بسر خوبشتن گیر. نباید که چون بمیری حسرت و پشیمانی خسوری . پس میان تنگث ببستی وبه دوقدم بایستادی تابه بامداد. چون روز شدی» گُفتی: ای تن ضعیف» دوش بیدار بودی. نوئت باد» بجز روزامروز ترا نخواهد- بود» هر گز روز به چشم نبینی . نگر تامگر در ایسن روز آخسرین کاری توانی کردن واز کرده گناه عذری توانی خواست و اگرنه ماندی در این پاپ سپوم ۲۵ شب.جهارصد ر کعت نماز بکردی وزیادت‌تر.چون صبح بدمیدی»مانده- کشتی. هم در آن‌جا بنشستی وسر برزانونهادی‌چنان که چشمش درخواب شدی, پس برجستی وبا عود. گفتی: ای تن؛ تاکی بکاهلی حسبی؟ برحیز که هم | کنون خفتنی باشد که هر گزنخیزی تابه قیامت. وجیه‌ای داشتی‌زیر وبالا پشمین ومقنعه‌ای هم از پشم داشتی . چون بمرد » هم بدان جامه در گور کردندش. (9 18 .۶) پس زنی اورابه خواب‌دید که جبةٌ سبز پوشیده- بود چنان که هر گز کس بدان نیکویی ندیده بود. اورا گفتند : یا رابعه؛ آن جامهةٌ پشمین که چندین سال خحدای را بدان عبادت کردی کجاست ؟ گفت: آن جبه را بدل کردند بدین جبه. آن از من بستند وبنهادند تا روز قیامت. گفتم: یارابعه؛دردنیا رنج بسیار کشیدیو بسیار کارهای خیر کردی. گفت: جه بود آن کمن کردم درجئب آن که می‌بینی . گفتم : پس مرا وصیت کن تا کدام کارست که‌مرا نزديك گرداند به دای تعالی . گفت: برتو باد که مرخحدای را جل جلاله بسیاریاد کنی. حسرت که آنرا نهایت نیست. وهرروز وهرشب‌بدین صفت می گذارنید حتکات مردی بوده است که اورا صفو انابمن سلیم : رحمة‌الله وهر گز در (ه 18 .؟) زمستان سرد بیش ازيك پیراهن نبوشیدی ‏ وا سر ۱ علیه؛ گفتند» وباخدای تعالی نذر کرده بود که تازنده باشد پهلو برزمین وقتی خواب بروی غالب‌شدی» برحاستی و کرد خحازه می گشتی‌ومی گفتی: ای تن» چه حفتی وچه‌حواب درپیش داری؟ امشبکی بیدار باش که بسیار ۸ سالها در گور بایدت خفت با حسزت واندوه با با شادی و کرامت. بدین [ ی بنجاه سال بگذرانید که : 1 زمین نمامید بسه با لین ۳ یت ها اسعان ۰ ۱ یو ۹ پهلوی [او] بر رین ت و سر : بالین بیمادری بر وک سرخ سل ۳ کفتند : ای سر نتوانی نشست : پهلوی برزهحن تما نه. گفت:البته‌هم بدین حال ازدنیا بیرون‌خواهم شد که‌عهد کرده!مباخدای 1 حکابت دابع بصری رحمةالقه علیها عادت وی آن بودی که هر ننهد. چهل سال‌برفت وپهلو برزمین ننهاد. ا گر وفتی حواب بر وی غالب شدی .سر در زانوهادی ,8 19 ,۴ و رگ ساعت بیاسودی 6 سك برجستی وبه عبادت مشغول شدی . چون عمرش به آخر رسید » بیماز کشت و ۱- دز اصل: معادة | لعدو به,

— পৃষ্ঠা ৭৭ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।