Pand e Peeran (Farsi)
/ ১৮৮
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۷ پند پیران دوستان هستند»‌هم| کنون میزبایها کنند و از برای من فلان چیز وفلان چیز بسازند و روزی به‌راحت برانم. پس گفتم: ای‌نفس؛ باش, ازبرای حوردن شادی می کنی ؟ به خحدای کسه هم اکنون ترا به زندان کنم تا بمیری و به قادسیه نرسی. حکابت مالك‌بن دینار رحمةالّه علیه گفت: شبی به عواب دیدم که کسی مرا گفت: (9 14 .؟) برخیز و به فلان -جای‌رو که‌مرادوستی‌هست وترا آرژو می کند. افافق نیفتاد» تا سه شبانروز همچنآن حواب می‌دیدم. روز سیوم برخاستم وبرفتم. پیری را دیدم که ایستاده بسود به درمسجد و بانگگ می گفت. من فراز شدم وسلام کرده. کشفت: وعليك‌السلام یا مالك ابن دینار. ومن بتعجب بماندم و گفتم: ای‌شیخ؛ تومراندیده‌ای» چون مرا شناسی؟ گفت: آن که ترا نزد من فرستاد ؛ مرا آشنا کرد تاترا بشناختم . درمسجد رفتم تا نماز شام تمام بکردم : پس دست هن یکرفت ومرا بسه خانه برد ونان جوین پیش من بنهاد. دست فراز کردم و گفتم : ای دریغا؛ اگر پاره‌ای نمك بودی که‌با این نسان بخوردیمی | این هرد پیر زنی داشت» دختر له را گفت: برخیز واين کوز؛ آب به دکان بقال بز و کرو کن وباره‌ای نمك بستان وبیاور. دخترلك برفت وئمك آورد : سن دست فراز کردم ونان [و] نمك بخوردم . چون فسار ع شدمء گفتم : الحمدلله کسه خحدای تعالی (ه 15 .۶) ما را قناعتی داده است, پیره‌زن گفت : ای شیخ» اگر ترا قناعت بودی» کوژه ما به دکان بقال بگرو نبودی ۰ نسرا چگونه قناعت است که از ما نان خورش خواستی که هفده سال است تا درشانهة ما نسان نعورش تبوده است. مالككث‌بن دینار بخروشید وجامه برعود بدرید وخحال برسر کرد واز آن‌ضا بیرون آمد وبرفت: باب سیو؟ اندر دنچ بردن دجهد کردن بر طاعت حق تعالی حکایت امیرالمژمنین عمر رضی‌الّه عنه را گفتند که: چندین‌رنج تو برخود می‌نهی وهمه روزه به شغل مسلمانی مشغولی وهمه شب به دو قدم ایستاده ويك ساعت نیاسایی وخواپ درچشم و نیاید. گفت: جکونه به خواب پردازم وچگونه حفتم؟ که ا گر به روز بخفتم» رعیت من‌ضایع شوند؛ به روز شغل رعیت باید ساخت وبه شب کار خود. کسی که شغل دو جهانی خود و از آن دیگران می‌بایدش ساخت ؛ به خواب چگونه پرداژو؟ حکابت ( 15 .؟) مردی بود ازتابعین که‌اورامرسون‌بن‌الاجو ع! خحو اندندی رحمةالله‌علیه وببوسته‌همةٌ ساق وی آماسیده بودی ازبسیار ثماز که‌می کرد ووقت بودی که درنماز می گریستی از آن رنج کشیدن. بك روز مادرش گریان پیش آمد» گفت: ای پسر » چسرا برتسن ضعیف خود نبخشابی؟ چرا يك‌ساعت نیاسایی وچندین رنج برتن ضعیف خودمی‌نهی؟ که نه همه دوز خ از برای تو آفریده‌اند. گفت: ای مادر» بنده را از رنج ۱- در طبقات ابن‌سد نام یکی از تابمین «مسروق بن | لاجد ع» آمده‌است.

— পৃষ্ঠা ৭৫ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।