کت و ۱۴ ند پیران سس سس سس یسک جر ما به معدهوی رسید»حقتعالیاورا از آن درجه فرود آورد. ابراهیم گفت: جون این بشنیدم؛ بخرو شیدم ودست. بر سر زدم ومی گریستم وهمچناد کریان زو و .۶ ) از مسجد بدر آمدم وبه بصره رفتموبه نزديك خرمافروش آمدم و درمی بدادم و تحرما خحریدم و يك دانه خرما اورا دادم و گفتم : ای جواننرد؛ وقتی خرما از تو حرب) ورك خحرما به زمین افتاده بود؛ پنداشتم که از آن من استو برداشتم وبخوردم ۰ اکنون این حرما بعوض آابگیر وفرا رح کن. خرما فروش چوداین بسنید ؛ بگربست و گفت ؛ ترا بحل کردم:ابر اهیم باز گشت و آمد تا به بیتالمقدس واندز زیر صخره بنعستا. جون شب اندر آمد وخالی شد» همان دوفريشته فرود آمدند. یکی مریکی راگفت: حنآدمی میآید. دیگر گفت: ابراهیمادهم است کهاینجاست. گفت: آن ابراهیم که از درجه بفتاده بود [به] سبب راك دائه حرما؟ گفت: آری» حقتعالی اورا به درجهٌ حود باز رسانید. راب دو ور ر باضت و فس دا قهر کردن حکابت ابو یزید بسطامیرا رحمةالّه علیه گفتند از آن (ه ۶:10) نیکوییها که حق تعالی با تو کرد باز گو. گفت: آن نیکوییها نتوانم گفت که به عبارت اندر نیاید. لکن آن معاملتها که با تنخویش کردمیکیباشما بگویم. گفت: شبیاز خواب در آمدم»خود را گفتم: خحیزء که وفت در آمد. و نی پارهایکاهل ی کرد و گران آمدش برحاستن » وتوقف کردم چنداد قدر که کسی کسوید: سبحانالله. پس بسرخاستم و گفتم : ای بی ادب » کارتو به اینجا رسید که ور نعدمت حق تعالیکاهلی می کنی وترا بسه سم نعدمت حق تعالی باید فرمودد. باخود اندیشیدم که این کاهلی نفس از کجا حاست. تا باز بادم آمد که دمی آب زیادت حورده بودم از آن که هر شب میخوردم. گفتم: این کاهلی نفس از آن است. عهد کردم و گفتم که : حدای تعالی برمن گواه است که يك سال آب نخورم. يك سال بر آمد » آي نخوردم . چسونکار بغابت رسید » يك مشت آب برداشتم و با ال بر آمیختم و بخوردم و گفتم: هان» ای تن » درخدمست (109 .۶) خحداو ند خویش جان بده وا گرنه نان و آب از تو باز گیرم*
— পৃষ্ঠা ৭২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।