Pand e Peeran (Farsi)
/ ১৮৮
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

سس سس سس توت تست 0 سس آمدم‌واو رابگفتم,و آن‌انار که در دست داشت در(8 6 )ساعت بسنداخعت و کفتا: نخورم چیزی که از آن مرد ناصالح باشد. زمانی بود» حال بر وی‌بگشت. بدانستم که حال‌وی به آخر زسیده است. گفتم: ای‌جواف؛ سخنی‌بکگوی با آرزوتی بخواه: گفت؛ آرزوی‌من آن است که‌يك بار دیگر بیر ممثناد دا, بازبینم» ا گر بمیرم با ندارم. گفتم : از این‌جا که ماییم تا آن‌جاا که پیر ممشادست هفت روزه, راه است. چکُو نه توانن دیدن؟ این بگفتم و جوان روی بگردانید وقطره‌ای چند آپ ازچشم ٍ ۰ ۰ ۰ ای شیخ؛ از کجا می‌آبی؟ گفت: از عانه میآیم. گفتم: چه وقت بپرون- آمدی؟ گفت: نماز شام کردم وبدر آمدم. گفتم: این جوان نالنده‌است ؛ باشد که آرزوبی کند. پس جوان بر حاست وپیررا در کنار گرفت وهردو دست در گردن وی افگند وجان تسلیم کرد. حکا بت ۵ 6. ۶) مردی ازحراسان به شام رفت مگر قو تی‌حلال بابد. اورا گفتند : اگر قوت حلال می‌طلبی به بصره شو بسه نزديك شیخ حسن بصری رحمةالّه علیه. آن مرد به‌بصره رفت به‌نزديك شیخ‌حسن‌بصری و گفت به حاجتی آمده‌ام وحاجت من آن است که خوردن قوت حلالیاپم از پیش تو. شیخ حسن گفت: این به‌نزديك من نیابی. من مردی دانتمند) واز جیزی که مردم‌به نزديك من می‌فرستند می‌عورم و بدان اعتمادی‌نیست» ومن از آن جیز آن وقت می‌خورم که برمن میاح است. اما ا گر و قوت حلال می‌خواهی: به‌فلانرستاق‌رو که‌اندر سر فلان‌جاه جوانی آن‌جا کشت می کند وقوت حلال از وی بابی. ۱- در اصل : تا ارنجا. باب اول ۱۱ و و و وت من برفتم تا آن‌جا که او نشان داده بود . جوانی دیدم که جفتی گاو درپیش داشت و کشت می کرد و به يك جانب علف, نهاده وببه دیگر جانب آب نهاده بود وتازیانه‌ای از نمد ساخته و کاو را ندان مبی‌راند» (ه 7 .1) چود بدین جانب رسیدی علف دادی وچون بدان جانپ رضیدی آب دادی وبدین صفت کاوان می‌راند . این مرد فراز رفت وسلام کرد و کَفت: مرا به تو حاجتی است. گفت: بخواه‌تا اگر توانم روا کنم. گفتم: مرا بك حوردن فوت حلال می‌باید جوان چون این بشنید آهی بکرد و بادی سرد بر کشید و کفت : ای جوانمرد » ار دز وقتی دیگربودی » تو انستمی . اما اکنون برمن شبهت شده است . وسیب آن بود که کاوان بگشادم با بکد یگر جنگث کردندویکی بهزیمت برفت به‌زمین‌همسایهاندررفت وبایهای او از زمین همسایه آلوده شد وبه زمین من باز آمد. اکتون ایسن همه برمن شبهت شده‌است. مرا معذور دار که قوت من از این جاست. حکادت مردی بود ازیزر کان اورا وهب الورد البی۱ کفتندی؛ وهیج چیز نخوردی تا اصل آن ندانستی. وقتی به مکه بود به نزديك کوه صفا» قو صره‌ای خرما نهاده ( ظ 7 ۶) بودند ومی‌فروختند. خواست تا نحرها خخررد. از فروشنده پرسیّد که : ای خرما از کجاست واز که خریدی وا کداع با غ است؟ چندان بگفت که آن مرد را ملال گرفت » گفت : ای جرانمرد چند گوبی ؟ اگر خواهی خریدن» بخره واگر نه آسان کن. گفت : می‌ترسم که ازجایی ناواجب آورده‌ای . مرد گفت : این نان که می‌خحوری گند‌ش از مصر آورده است, و درهصر حلال کحانشت؟ چسر | ۱-درطقات! لصو فیه‌سلمی از «رهیب بن| لو رد4 بك پن شر جح نام پر ده شده مس است:قال بشر بن‌الحارث ار بعة ر فعچم الله بدلیب | لمطعم :وهی بن| لوردو ! بر اهیم بن‌ادهم وبوسف بن‌اسباط وسالم الخواض.

— পৃষ্ঠা ৭০ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।