صبلو داز ده پند بر ان وی حلف صمیر متصل «کفت : لاجرم این جسا هميشه خندانم و با راحت و شادی» (۰)۳۶-۳۵ » حلف جملا جواب شرط «این بسرله بهعواهش پیش من آمد که : سه چوب تیر مرا ده گفتم: ای پسر؛ وقت این نیست که در این جساکسی سلاح عساریت بگیرد. و لیکن | گربا من شرط کنی,» ا کر بهقيامت ترا بازاری بود ودد این حرب شهادت یابی؛ مرا شفاعت کنی. او نیزپذیرفت که چنین کنم» (۰)۱۲۶ که حمله «سه جوب تبر ترا دهم پس ازعبارت «مرا شناعت کنی» حذف گردیده است. استعمال کلمات متر ادف بهجای نکر ار کلمةٌ واحد مولفبرای عدم تکرار لفظ واحد علاوه بر آن که گاه بهحذف کلمات مشابه پرداعته؛ دربعضی ازجملهها نیز کلمههای مترادف بکار برده است: «هنوز نگفته بودند که دیو ارمسجد زرگشته بود و استو نهاز بررجد؛ وخالك مروارید شده بود» (۰)۷۰ «جاشتگاه شد و روز بلن دگشت» (۰)۱۵۳ «جون این آیت برخواند» دانشمند آغا کرد و تفسیر این گفتن گرفت» (۰)۱۳۲ ۳_ ز بادات؛ تخفیف» ادغام» ابدال؛ "دفظ خاص بعضی از کلدات و ژزبادات : کلمت ی که ورکتا بت باحرفی زیادت نوشته شده است در کتابت بعضی از کلمات- درقیاس با کتابت امروزودورههای انعیر حرفی زیادت بکار رفته است : آشکارا؛ اسپرغم » اسپست»؛ استدن » استورله (: ا+ستور+2)؛ استو ن + اشتر » اشتربان» اشکم؛ اوام 3 ا+ واء) اوفتاده » دیگرباره؛ پارسای » پای » پهلوی » تاره (: تار) » خحدای » روی ءسرای » کناره » لرزه ؛ دیه. البتهبرحی ازهمین کلمات بیحرف زاید هم استعمال شدهاست مانتل : پهلو» سپرغم؛ سیست» سنوز» سم ۰۰۰ کش ۰ بعضی اژ کلمات به صورت مخفف بکار رفته است بی آن که ضرودت رعابت وزن وامثال آن نویسنده را بدین کار و اداشتهباشد!: آ که هر گه؛ جایگه؛ حو؛ کنه» نکّه کردن» بیار ند (:بیاورند)؛ ۱- رل : «ضرورتهایشعری » بجوز للشاعرما لایجوز لفیره»» جلال متینی؛ در «نامهةٌ مینوی»» ص ۵ ۴۰۴-۳۹ تهران» سال ۰۱۳۵۰
— পৃষ্ঠা ৬২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।