صدو-عهار پند پیران اسنان ذاده شده است «پسابن کتاب راجسع کرده شند. اندرحکایت بر ان وزهد ابشان» (۵). مفعول (مفعول بیواسطه) + مر +مفعول+ را (باتوجه بامعا نی مختلف حرف «را») «پس گفتم : هر ولبی و ابدالی که در زمین است؛ نو مرادرا شناسی؟» ۰)۱٩۱( «وهیج چیزنیست مردین ر] سودمندتر ونافمترازحکایت پبر ا» «روزی بسر مر این جوانرا گفت...) (۰)۸ معمم (ىفعول باو اسطه) + مفعول باداسطه (متمم) با دوحرف اضافه پا آن که نشانههای کهنگی نثر در این کتاب بسیارست ولی دد آن از بکار رفتن متمم با دوحروف اضافه. بهشیوة بسیار متداول درنظم و نثرکهن فارسي تقریباً شاهدی نمیتوان پافت. حتی درمثالهای زیسر که بنظرمیرسد مفعول با واسطه با دوحروف اضافهدر آنها بکار رفته؛ صحیح آن است که فعل مذ کور پس از مفعول با واسطه (بايك حرف اضافه) را «فعل پیشو ندی)» بدانیم نه فعل ساده و سیط؛: «وسبب آن بود که گاوانبگشادم؛» بایکدیگرجنگث کردند ویکی بهزیمت برفت بهزمین همسایه اندر رفت» (۰)۱۱ .+ «شییخ درآن زد درنگر پستو گفت:ند انماين آذاستیا ۱۳(۵4 ). «گفت وی کجا بدین میپسردازد ؟ چسون ازاین جا باز گشت به گورستا نی در رفت وبراثر وی در رفتم واورا دیدمباخود حصومت م کرد که...» (۳۹): «به و برانهای شدم بیرون شهر که گفته بودند که در آن ویرانه بجوی مگربیابی. پدان ویرانه اندرشدم. جوان را دبسدم بیمار ودر آن و برانه درخالك افتاده» (۵۰). مو ادد استعمال «ای» « با »:«۱» و اف - برای منادی ساختن اسم ای+|سم «گفد : ای جوانمرد» ترا چه آرزو می کندا» .)٩( «گفتم : ای شیخ از کجا می آبی؟» (۰)۱۰ یا+اسم « گفتند : یا شیخ ؛ ما اینجا نشسته بودیم و..۰» (۰)۱۳ «گفتم : یا کودك ؛ توحرب ندانی کردن» (۰)۱۲۵ اسیم-+4«ا» ...6 (۰)۱۲ ک ۰ بار خید ا:/ بردة من در لد ه شده (۰)۱۴۶ ب . پیش ار اذات آمنی ای کاشکی
— পৃষ্ঠা ৫৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।