هشتادوهسی پند یراق نیکو تر و بهتر ازاو نود . اورا می گفتتد: چنین هر گنز نیابی که ازاو خو بتر دراین زمانه کس نباشد» (۱۳۰). * فمل مجهول با ضل معین«آمدن» «روز دیگر بر گور او نبشته آمد به خسطی که نه حط آدمیان بود» (۰)۱۷۷ * قرار گرفتن فعل معین «خواستن»؛ پیش ازفعل هر کب یا فعل پیشو ندی؛ درصیفامستقیل «اين ساعت» آن ساعت است که نامه مرا خواهند درپیچید» (۲۳). « کت ؛: بر دست تو کاری بسزر کگث خواهد پیدا آمدن 1 (۰)۱۷۱-۱۷۰ * ماضی بهجای مستقبل محقق الوقوع « گفت: ای امام مسلمانان. کارمن به آنحسر رسیده است» این يك چوب تبر دیگر بینداز)» من نیز رفتم .... این بگفت و آن چوب تیر دیگر بینداخت و کافری دیکر هلاك کرد . کافسری دیگسر از دیگر جانب زو بینی بینداعت وبرپشت وی زد و از سینه وی گسذاره کرد» (۱۲۶). ( کنون شما همه گواه باشید که آنصد شتر بار گندم که آورده- اند همهبهدرویشان ومسلمانان صدقهکردم. پس بفرمود تا بارهابر یختند ودرخانه بکشادند ودرویشان روی بنهادند. هنوز نماز پیشین بود که آن صد شتر بار کُندم صدقه کرده بود» (۰)۱۰۳ مقیل میا مصحح هشتاد و ره # ماضی استمراری بهجای مضارع آلتزامی «روزیبهچیز کی محتاج گشتم و کسی لبود که بهباز ارفرستادمی. بضرورت خود برخاستم وبهبازار رفتم ۰ بانگك میزدند که : زود روید و راه خالی کنید. و مرا طاقت نبود که زود برفتمی» (۱۷۵)؛ «و نا روز در حسرت آن بودم که جرا آن جامه نستدم که کفن حود از آن ساختمی» (۷۶)» # ماضی التزامی بهجای مضارع التزامی « کفت این مبوی من است. حون غزاکرده باشی. بای اسب را بدین موی ببند» (۲۵ ۰)۱ مضارع اخباری بهجای ماضی مطلق یا ماضی استمراری «گفت : من منشور دارم که کس به خانه من فرو نیاید. گفتند.: منشور بیار. در خانه رفت و مصحف قر آن بیرون آورد و بگشاد... سرهنکث گفت :.میپندارم که مثشور امیرداری. پبرسر بر کرد و گفت: بار خدایا؛ منشور [امیر] کارمی کنند ومیشنو ندء منشورتو نهیشنوند» (۱۷۴-۱۷۳ )۰ و جاه مدرک «ملکیبود ظالموجابر» وقتی کوشکی خواست پپاکردن»(۱۶۹). «استخوانی درپای او رفت و بغانت دردمند شد ) جنان که بای برزهین نتوانست نهادن ... البته پای نتوانست جنبا نیدن» (۱۶۹),
— পৃষ্ঠা ৫০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।