هشتاده شش «منشور تسو نمیشنوند وبر آن کار نمی کنند. چه بنده توهاید بودن» (۰)۱۷۴ «واین زن را کفتند؛ ۰ .. گر دوستی توبااین «واحد»حقیقت اضت.»بهحق دوستیاو که براین آتش فروشوی.زن گفت: شاید» (۱۱۶). 4 علاده بر لفظ«مبادا» کلملا, نباید» نیز بههمینمعنی آمده است «زنی دیدم باجمال نیکو می آمد برابرمن+ من ته را راندم گفتم: تباید که ابلیس باشد که بر من کیدی کندع (۰)۱۲۵. # باآن که فعل «پوشانیدن» در این کتاب استعمال شده است۱» . فمل «پوشیدن» نیز به معنی متعدی بکاررفته است «تو لحظهای توقف کن تامن دل را در طبقی کنم وسر پوشم وپیش تو فرستم. نوهسچدان سرپوشیده نزديك امیرزاده بری»(۰)۱۳۷ ۲ مصدر م رکب باچایمصدر ساده: بهجای مصدر سادهٌ « یختن» مصدر مر کب «پخته کردذ» نیز بکار رفته است؟ « چرن زن نان پخته کرد» قصد کرد کهاز خانهببرون آبد»(۱۶۴). جملههای دعالی اش صیغلا دعا : با افزدن الفسی پیش از حرف آ خر صیغلا سوم شخصی مفرد مضارع ۱ «خحد ای تعالی ثرا راحت دوجهانی ارزانی کناه ء وجنان کهمر| راه نمودی» خدای تعالی ترا رحمت دوجهانی دهاد ودربهشت برین ۱ب «گفتم: چه جامه پوشی؟ کفت: آنچه پوشانی»(۱۴۲), ۲- فعل مر کب بهجای فعل بسیط جلال متینی» مجل4 دا شکدءادبات مشهد؛ سال چپارم؛ شمارة چهارم» ص ۰۴۲۱-۴۱۰ پند پیر ان هش 8 : هشتادوهشت [بر] تو کُشاده کناد» (۴۸)- ب. صیغلا دعاء با افزودن دو اف « گفت: شرمبادا مسر آن کسی راکه چنین خداوندی دارد و بیاز ارد) (۰)۶۳ «گفت: شرم بادا ترا از خویشتن» (۶ع). ج- با حذف صیغ؟ دعا «در وقت هر دودست وهر دوپای من درست شد» وبسرمنهیچ اثز بیغاری نماند. من حواهر را گفتم مژده برتو» (۱۲۹). صیغلا مضارع از مصدر «بودن» «گفت: درامت من مردی خحواهد بود؛ اورا عمر اصغر گو بند» حق تعالی اورا دردنیا برات آزادی فرستد از آتش دوز خ» و آنبرات ازبر کک درخت بهشت بود » (۱۷۸) «گفت: به روز کار تو می کنم هرچه فرمایسی؛ بهشب هیچ کار نتوانم کردن. چون شب بود.»مرا دستوری ده ودست بازدار» (۰)۱۴۲ # صیغلا مضارع از مصدر «باشیدن» « گفت: این جه شاید که باشد؟ به کاغذ نماند وحریر نیست که حرير را تار و پود باشد واين رانیست» (۰)۱۷۸ « گفتم: کرامات انبیا را باشد علیهمالسلام» (۷۰). #هر دو صورت فوقالذکر در بكکعبارت «که از بهر او زن نخواهم مر کسی که جمال وصسورت او
— পৃষ্ঠা ৪৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।