یی ت_ ۹۰( شش سس سب« شتا دو هش پند یر ان بهشکل «بخفت(- بخواب؛ بخسب)» درچند متنمنئور ومنظومفارسی استعمال شده است!. اما در این کتاب علاوه بسرصیغههای مختلف از «خوابیدن» و «خسبیدن»» از مصدر «خفتن» نیز صیغههای گونا گون اعم ازماضی و ومضار ع وامر آمده است وچنین معلسوم می کردد که در لهجهة مولف کتاب اینطرز استعمال رایج بوده است.مثال: «دقس گفت: کشتیمرا. گفتم: بباسای وحوش بخفت (۱۶). «گفت: چگونه بهعواب پردازم وچگونه خفتم؟ کهاگر به روز بخفتم رعیت من ضایحع شو ند.۰» (۰)۲۱ « گفتم:جامه تحو اب باز افکن تا بخفتیم .۰ گفت: باخو اجه توشیها سخد او ند تو هیچ خفتد؟ گفتم: نه» که خواب درصفات او روا نیست. گفت :پس شرم- نداری که خحداوند تو بیدار باشد و نخسبد وتو درمشاهدة دیدار اوپای دراز کنی و بخفتی 4۲ (۱۴۵). «گفت: پارسولالله؛مندیو انهنيم وبا انشان کینه ندارم» ولیکن نماز خفتن نمی کنندو میخفتند» (۰)۱۹۰ خفتیدان از این مصدر يكبار صیغماضی مطلق بکار رفتهاست ۱- « گفت: مرا آرزه آمد کهبراین تخت بخفتم. گفتا:بخفت. گفتا:ترسم که خداوند این با بد وبامن نحشم گیرد». تار یخبلمی .ص ۱۳۰ هر هفتا دو ند سول سید شهج «زن چون چیزی ندید» لختی خصومت کرد وخاموش گشت . آنشب هردو گر سنه خفتید ند و مو اففت همدیگر کردند»(۱۵۴). پاء تا کید الف - صیغههای کو نا گون افعا» درمسوازدی که .کم نیست » باباء تأً کید بکار رفته است «گفتند: خینء که خلیفهٌ مسلمانان بمردهاست(۲۳). «پس خادم را گفت: موی من بدیدی؟ کفست : آری ؛ بدیدم . بفرموو کهحجام را بیارند. بیاوردند» (۰)۱۱۸ «ازهمسایه ربسمانی و تیشهای بستدم وبه کوه رفتم و يك پشته هیزم بیاوردم وبه چهار دانکک سیم بفروختم ويك انار شیر ین بخریدم و پیادردم » ۰)٩( «جون روز ببود؛ خواجه ده ففیزجو بدو داد» (۰)۱۴۴ بت دریکی دو مورد باء تا کید با «می» نیز آمده است «گفتند: بارسولالله» دبوانه است وما را میبکشد و لکدمیزند» (۰)۱۹۰ حرف نفی الث- فاصله شدن کلمهای بین حرف ثفی وفعل با رابطه «روز دبگر بر گور او نبشته آمد بهعطی کهنه حط آدمیان بود: مایی: ...6 (۱۷۷). «گفت ادن میگ نه از این زمین است» (۰)۱۰۵
— পৃষ্ঠা ৪৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।