هد پند پبرآن 3 ی زدین مرصع به جواهر نجاده» دجوانی خو بروی بر تخت نشسته ودر پیش وی غلامان ایستاده و دو رویه سماطین زده. قصد کردم که در کو:شك روم» (۰)۵۷ «خو اهر مرا دختر کی بسود در آن خانه مفلوج گشتهودست و بای شده وسالها برجایگاهما نده. چون شب از نیمی گذشت ۰.۰۰ (۱۷۹). باما در کشتی درویشکی بود با جامههای خلق؛ موی سرما لیدهو نشسته دسر درپیش افگنده. همه اهل کشتی اختیار کردند که ۱۵۸(»..۰). ب: موصوفی + فعل + عبار تهای توصیفی + «وء + جملا بعد «رابعه را دید سربه سجده نجاده ومی گفت..۰» (۰)۱۴۷ «چون پیشتر رفتم» کود کی دیدم دشنهای بردست و برانبی نشته ومیرفت» (۰)۱۲۵. «گفت: وی را دیدم پبرمصلی نشسته و ردی بادبوار کرده دطردد دست بر رویگرفته ومی کریست» (۳۲). «آن جو ان را دبدم ضعیف گشته وآن رودی با جمالش زره شده و پوست براندام وی خشك شده و گلیمی درخوه کشیده وطو اف خانهمی کرد» (.ع). «به و پرانهای اورا دربافتم درخاك خفته دماری سیاه دیدمآمدهد خویشتن گردکرده بربالین ابراهیم ادهم وشاخی ن رگس بر دنسدان گرفته وباد میزد» (۵۷). «چون نگاه کرد در میان آتش باغی دید خرم و خوش ودرختان سر برسر بافته و برشاخهای درختان آداز مرغان ساخته و زیر درحستان مرغزاری سبز پدید آمد و مصلایی با زکشیده وا براهیم بدان مصلی) یستاده و نماز همی کرد» (۰)۱۲۱-۱۲۰ هفتا دو يك مقلمةٌ مصحح ( کوش شعی را دید رفیعود رگاهی بلند برداشته و پردهای منقشفرد- هشته و بر در کوشكك خدمو حشموسوار و پیاده صف کشیده داز بیردن میدانی ساخته و خیمهها زده وحاجبان به زسم در گاه ملوك ایستاده . و از اندرون در گاه صفه ای دیدم) (۰)۵۷ ((بس نگاه کردند؛ مردی راد ندند ربسمان در میان سته و جامههای خلق پوشیده دبای برهنه و پارهای خرقه به سرانگنده, بالا دو تا گشته, جشمهای وی از آربه در مغاك افتاده » اشکم از گرسنگی بر پشت خشك شده و يك پشته خار برپشتگرفته ومی آمد ومی گفت» (۵۵)* ج.. بندرت عبار تهای توصیفی بسیارطولاثی نیزدراین کتاب آمدهاست «چون این آبت برخواند» دانشمند آغاز کرد وتفسیر این گفتن گرفت که: دربهشت کوشکها و غرفهها باشد ..... اهل بهشت آن کو شك را می بیننك........ هر کوشکی را سبصد دز باشد برابر حجرة سید علیهالسلام......درهر کوشکی تختی نچاده از باقوت سرخ و برهر تختی هزار فرش افگنده از نور.و پیش هرآختی هزار جویمی و آب. و برهر تختی حوری شته از چهار عطر آفریده: از سر تاکتف از کافور؛ و از کتف تأسینه اذعثبر» واز سینه تا ذانواز مشاك اذفر.واز ذزانو تاپای اف زعفرانتر. و هریکی هفتصد جامه پوشیده هریکی از رنگی دگر چون رشته در یاقوت کشرده - چگو نه خوب نماید س بر تخت شسته واذ پس بشت او هزار مشاطه استاده و گیسوهای او راست م ی کند وهمه مجمر های بخور و تختههایجامه وحقهها برداشته. وا گر يك تن از ایشان روی به دنیا کند » از نور دو رحسارة اوماه را محجوب کند» (۰)۱۳۲-۱۳۲ عدی ۱ # ضبط این اعدادثا بل توجهاست ۱- در برخی از کتا بهای دستور زبان فادسی «عدد » را مبحی مستفل شمردهاند. سه موضوعی که در اینجا مورد بحث قرار گرفته مربوط به مباحث
— পৃষ্ঠা ৪১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।