پنجاه وهشت ۱ پند پیران 42 شعر فادسی و نازی دراین کتاب تنها در يك مورد دو بیت فارسی و در سه مورد جمعاً پنج بیت عربی بطریق نقل قول آمده است. دوبیت فارسی را غلامکی دبوانه خو انده است: «بگو کهاین غلامكسیاه می گوید که مرا ازنجان ومان بر کندی واز عویش واقربا وزنوفرز نددورافگندی وذل بند کی درمن کشیدی ونامدیوانگی برمن نهادی؛ دست وپای و گردنم درغل کشیدی. این همه بامن کردی»بدان کردی که روزی برزبان من رفت که ترا دوست دارم؛ شعر ؛ ای بیخبر از دو دیدة پر نم دوست پرخون کردی دلی کهمهرتودراوست با دوست بگو کسی چنین کار کند کز غم بکشیهر کهتر ادارد دوست؟ » (۱۵۰) دو ببت زیر را ابراهیم ادهم پس از مر کث پسرش خوانده : «براهیم را طاقت نماند؛بررخاست وروی سوی کوه کرد واین ببت می گفت: هجرّت الخلق طرآفی رضاکا و ادتمت العیال لکی آراکا فلو قطعتنی فی الب ارباً تماحنا لگ ادا لیسواکا:(۵۶) این دو بیترانیز ذوالنون خوانده است: «پس ذوالنون راوقت فرو گرفت. [گرد] آنخفته می گشت وابن بیت می گفت: باراقدا والجلیل یحرسه من کل سوع جدب فیظلم بقدبه مصحح بنحاه و نه کیف یناما لعیون[عن] ملك . داتيك منهقوائدالنعم»(۶۲) بیت زير را کنیزی خطاب به مولای خسود گفته است: «گفت پس شرم نداری که خداوند تو بیدار باشد و نخسبد و تسو درمشاهدة دبدار او پای دراز کنی وبخفتی؟ آنکه این بیت گفت: تلعب یف من کلم میرم (۱۳۵)
— পৃষ্ঠা ৩৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।