بنجاه ودو مسرت تست ۰ «ای ابراهیم» ترا ازبهر این آفربدهاند وبهاین فرمودهاند تائو براسبی نشینیو کمان بهدست گیریوچون منبیچارهایدرپیش گیری؟ (۵۳). پند پیران ج- پايةٌ سجع برالفاظ عربی قرار گرفته وبرای مراعاتسجع فعل درپایان جملهها نیامده است؛: «بیافر ید عالم را به.عکمت وروزی داد همه خلق را به قسمت و بپرورانید حلق را به نعمت وبه سوی مسلمائی راه مود بهمنت؛ همه کناه ماعفو کند به رحمت» (۳). «مرا به قيامت کجا خواهند برد؟سوی دوزخ باحسرت وندامت باسوی بهشت با ناز و کرامت؟» (۳۵). «خدای تعالی خلق را بیافر ید بهقدرت وباز امر کرد به طاعت و نهی کرد از معصیت» (۴۵). تجانس لفظی «گفت: من هوای خویش برای رضای خدای تعالی بگذاشتم بعوض آن مرا در هوا بنشانده است» (۸۲). «گر نامگر دراین روز آخرین کاری توانی کردن» (۲۴). (پیررا دید برگند» وی گزر میفر و خت» .)۱٩( تشیبه «وقتی آن سید سیدزاده» حسینعلی رضی اللهعنهما؛ جایی میرفت. جهارصد [تن] از محتشمان وصحابه گرد وی میرفتند» و وی ب-صپ۰ ۰ __««(ااآ۱۳۳ مدمه مصحح بنجاه ورسه در پیش میرف ۰.. اندر مبان قوم جونماه چهارده اندرمیانستار کان» (۴۲). «کنیز کی دیدم که می آمد چون ماه و آفتاب» (۵۸). «و آن پسر که جون بكدانه مرو ار ید بود» سود را درپای پدر میافگند ومی گر بست» (۴۸). توروب (هریکی هفتصد جامه پوشیده. هسر یکی از رنگی د گر» چون رشته در باقوت کشیده جگونه عوب نمایسد» بر تخت نشسته»( ۰)۱۳۳ تر کیپ استعاری «آواز داد که: روشنایی چشم مسن » یحبی ؛ در میان شماهست یانه؟ (۲۸). «و گفت: ای جان مادر » ایچشم و چراغ مسادر وای گمشدة مادر ۰۰۰۰ (۴۸). «جوانمرد چونچنان دید متحیر بماند و علم شادی ازجان وی بر آمد» گفت....» (۱۶۷): اغراق «ابن می گفت وجون سیل آب از چشم ویمیرفت» (۰)۵۲ «وچندان باران ببارید که هیچ کس چنان باران ندیده بسود همجنان که سرمشکت بکٌشابی» (۰)۷۴ لتفات «سهل بن عبدالله تستری رحمةالله علیه کگوید: وفتی قصد حج
— পৃষ্ঠা ৩২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।