مس سپس سس سس سس سس ژ تدای »ی [ چهل و هشت پند پبران تت یی «عبد ارژه چنان بدید ازجا بشد و پیشتررفت» (۱۴۶). «جوانعرد چون چنان بدید: متحیر بماند» (۱۶۷): صمیر بزای غیرذیروح «درهمه ملك وی ؟ کلیمی داشسا.... ودرشب دوتا کسردی بدو خفتی» (۰)۱۱۰ ۱ «دلو پر زر آمد..: گفت: برو که آن از آن تسواست» بسر گیر» (۰)۱۶۹. فعل دروجه شرطی «گفت: ا گر دیوانه بودی » طهارت نکردی » و اگر عسالم بودیعی به نامحرم نگاه نکردیتی » و | گرعارف بودیی » بدون حق تعالی به کس دیگر ننگرسیتی » (۱۴۹). ( گفت: ای جسوانمرد» ا گر در وقتی دیکسر بودی 4 توانستمی ) (۱۱). فعل امر ( چون مرا بشوبی هسم در این کهنگك مرا دفنکن و هیچ کفنی دیگر درمن نکنی. و آنگه ر نجی برخود برگبر و این مصحف و انکشتری من به نزديك امیرالمقمنین هارونالرشید بر وی را مر که...»(۵۱). « گفتم: به عدای که بگو کیستی. گفت...» (۰/۷۱ ( گفتیم: بهحق آن خدایی که ترا آفربد که بگویی که آن جوانمرد که بود» (۱۷۹). مقدمه مصحح جچل و به جه «و» زائد در آغاز جملهها در ابن کتاب دربسیاری از موارد جملهها با و» آغاز کُردیده- است که این «وهها با توجه به اسلوب نکٌارش نثر فارسی - در کُذشته وحال- زائدمینماید.اما بسبب آن کهتداد این گو نه جملهها کمنیست استعمال ابن کو نهرو» رانبا ید به عطای کاتب سخهنسیرت داد.بلکه بکارب بردث آن را باید از جملةٌ اختصاصات سبك يا لهجه نویسنده کتساب دانست. ابنك جند مثال؛ «منصور گفت: بایستادمو گوش باز کردم» د می گفت: خداو ند من»... این معصیت که برمن رفت» بدان نخواستم که تراعلاف کنم و هوای نفس مرا بفریفت وشهوت طبع آرزو گرفت.....» (۳۰). (نیم شب آوازی شنیدم .... که : دوستی از دوستان دای تعالی تن خود را به زندان کرده است بهوادی سبا ع. و آورا اندریاپید پیش از آن که بهوی بلابی رسد» .)۱٩( و کودله, گفت:,من پدر ندارم ویتیمم. و مت : پذر ترا چه نام بوو؟ گفت: فلان. گفت: من اورا پشناعتم» (۱۷). «مردی بود از بزر گان اورا وهب الوردالمکی گفتندی, و هیچ جیز نخوردی تا اصل آن ندانستی» (۰)۱۱ 0 «رودیناری زر داشت که ازحلال فتو ح کرده بود . وقضا را آن درمیان راه ازوی بیفتاد» (۰)۱۳ « گفتم : ای جوانمرد » وقتی خرما از تو حریدم ويك خرما به
— পৃষ্ঠা ৩০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।