ات 9 ۵9۵9" عبدالرحمنبن محمد از توانگران و دهقانان روی شناس ناحیه استوا و از رواة حدیت وشاگرد ابوالعباسمحمدین یعقوب الا صم" ازمحدئین بسیارمشهور (متولد ۷ ومتوفی روز دوشنبه ۲۳ ربیع الاخر ۳۹) بود و ابوالقاسم قشیری از ویحدیث روایت می کرد و او بسال 4۱6 در گذشت . پدر قشیری نیز توانگر وازهلاکین ناحیه اسنوا بوده و پیش از آنکه ابوالقاسم فرزند وی بحد بلو غ رسد وفات یافته است و اینکه ابنتغفری بردی در باره" قشیری میگوید « شا یتبماً و فقبراً « صحّت ندارد . و ۴ ۰ ور < 3 ۰ ۰ " ۲ ۳ چنانکه یت از کُفهه عدالغافر نود دختری قشیری تحصیلات مقد ماتی و مهاجرت قشیری بنشابور ۰ زمّل می کند وی مقدهات ادب و عربیت را نزد شخصی بنام اپوالشاسم الیمانی که با آن حاندان پیوستگی و ارتباط داشت فرا گرفت و چون خراج دیهی که در تملکداشت سیار و بود بل اینخلکان در صدد بر آمد که علم حساب باموزد و مستوفی قریه شود و دبه خودرا از اجحاف دیوانیان مصون دارد و بدین نیت بشهر شابور عزیمت نمود . ۳ 1 شهر نیشایو رکه آنرا | بر شهر و ایران شهر یزمی گفتند نیشابور در روزکار ۱ در این ایام س ترین شهر مشرق ممالکک اسلامی «شمار فشیر ی میرفت و ازحیث وسعت و جمعینت و وفور علما و مراکز علمی و دبنی و ازلحافا کسب و تجارت در عداد شهر های درجه او ل بود . مقدسی که این شهر را در اواخردوره ساءانیان و زمان سلطنت نوحین منصور ( ۳۹۱-۳۸۷) دیده وصفی جامع از آن کر ده و بگفنه" وی مساحت شابور از هرسو یکث فرسخ بوده و چهل و چهارهحلّه داشته که بعضیازآنها بسر خود شهری بوده است مانند محلّه* حیره که وسعتآن را با شیر از برابر می انستهاند وهر»حله بکو چهها و گذرها تیم
— পৃষ্ঠা ৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।