مثنوی ریاض الفقر بتدریحش مدارج 9 مکرم ز مهرش نور جو اآفاق وانفس چو مرغ جان بظلمتخانه اجسام فروزان شد درین کاشانة خاک چو دید آن مرغ این نور تجلائی فروغ آن مه خورشید سیما واگرنه کی شدی آن مرغ تقدیس ملائک ساجد ادم ازان شد ز فرط همتش غرقاب طوفان خلیل از فیض استمداد آن شاه چو در ذیل وفایش داشته دستی بحلتش کاردی کاری نکرده تمیص یوسف از لطف آن حضوری برآمد ماه از جاه بلاها باعزاز و تجلی آن دلا رام ز بطن حوت یونس را برآورد جو شد دائود دست آموز آن ماه سلیمان جاکر درگاه او بود اگر خضر است مینوش از کف اوست کلاه . سرفرازان . دو عالم 5620060 ۷/۱0 2۲ چو پیش نور مهر انوار انجم ز شمعش روشنی این طاق مفرنتن نمی آمد ز بیم حبس اوهام ز شمع صورتش سر جلوه ادراک در آمد خود بخود مست از تماشائی ربودش از ثبات خود بیکجا اسیر این کمندی دیو تلبیس که نورش از رخ آدم عیان شد شده بر نوح با صد مشکل آسان ریاض دیده زان نیران بناگاه ذبیح ائه ز میقات الستی گلی شد حور جون خاری نکرده بچشم پیر کنعان داد نوری چو خورشیدی رخش روشن سراپا به تخت کامرانی کرد آرام مسیحا را بچرخ چارمین برد بروشن نغمگی زد زهره را راه از آنرو سر بچتر اعتلا سود وگر موسی ز شمعش پرتوجوست ز حودش یافته در تعظم
— পৃষ্ঠা ৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।