۳۳۳۳۳ ->->-۰۴>۰۰-۰-*- <ث<۳,۰_۰ح(«*«#«#.#آ ۰ ۰ ۷۷"( مثنوی ریاض الفقر هکل رل 7 ٩. پیاموزان بجان رسم فنائی که تا یابد کنوز اشنائی گلی ام در گلستان ظهورات عروس حسن را کن چهره افروز دیا امان بخشم ز دست صرصر آفات دلم را از وصالش حیرت اندوز چمن چمن سپاس مر بهار پیرائی ریاض کون و نشا یعنی رب الناس را که عندلیب السنه نغمه پردازان سخندانی از عجزنا ادائی زمزمهائی توصفش باوجود ده زبانی غنچه دهانی را بکار برده و قمری طبایع بلند آوازان معانی از تقصیر ناتمامی نغمات تمدحش باثبات روشن بیانی طوق لسانی در گلو کرده که کرد از ذات خود مارا پدیدار بمعنی مطلع آن نور پاکیم هزاران شکر دارای جهاندار بصورت گرچه شکل آب و خاکیم خداوندی کزو دل زندگی یافت دم روشندلان بائندگی یافت چمن پیرائی بستان مظاهر پرنگ آمیزی در و جواهر به نرگس ابر جودش داد آبی که شد مخمور لیکن جز شرابی رخ گلرا باب شبنم شست ز قرب لاله دادش جام در دست بلطفش تدهر شمشاد نوخاست قبائی نازکی برخود کند راست ز تاب زلف پیچاپیج سنبل بنو افزوده حسن عارض گل جمال ارغوانرا جلوغ داد لب غنجه بیاد خویش بکشاد بسرو آموخت این لطافت قيامش داد در راه سخافت 620060 ۷/۱۵ 2۲ رخشن ز آلایش کثرت صفا کرد کشوده ده زبان لب را بنامش
— পৃষ্ঠা ৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।