میفرمودند که تا سن بیست و نه سالکی درشهرهای مردم بودیم » بمدت پنج سال پیش از وبا! ازهری بتاشکند آمدیم و و اقعه وبا درسمور سنه ار بعین و تمانمانه بو ده انیت و بعداز آنکه بتاشکند رفتهاند حعدمت مولانا نظامالدین علیها ار حمه آنیجا بودهاند وا با ایشان صحتسا داشتهاند و ممانایشان امورعجسه واقع شلد م ۲ چنانحه سم از آن دزد ور مولانا نظامالدین گذشته است . ذکر صحبتم حضرت ابشان دد سمر قند و خراسان رحصر ت سید قاسم ِِ دسا لله۵ سره میفرمودند؟ که من۲ به همه عمر خود کسی کلانتر ازحضرت سید فاسم تبریزی قدس سره" ندیدم بصحبت هرکس از مشایخ زمان که در میأمدم* نسبتی ظاهر کشت و کیفیتی حاصل میشدکه آخر"۲ گذاشتنی بود » اما درصحبت سید قاسم نسبتی ظاهر میشدکه آخرالامر آنرا میبایست گرفت . میفرمودندکه"" هر گاه پیش سید قاسم درمیآمدم چنان مشاهده میشد که جمله کاینات بر گرد اپشان میگردد و درایشان فرو میرود و گم میشود . میفرمودند"" که سیدقاسم درمبادی" حال درحوالی باورد با حضرت خواجه بزر کگگ » خحواجه بپهاءالدین قدس سر و۸ ملاقات کر ده بودهاند وصحبت داشته ویعداز ۱- برء پیش اذ وبا بتاشکند آمدم ۲- مج: (باد) ندادد ۳- بر؛ واقع شد ۴ مج: (صحیت) ندارد ۵- مج؛ جمله دعا ندادد. چپ: قدساله سره ۶ میء مج: میفرموده| ند ۷- مج: ( که من) ندادد ۱-۸ی» مج: قدسالله تعالی سره 9 مج؛ چپ: که در آمدم ۰ مج: (آخرگذاشتنی بود اما دد صحبت سید قاسم نسبتی ظاهرمیشد) ندارد ! - چپ: ( که) ندارد ۳۲ چپ: میفرمود ۳ هج: هت ندادد . ۴۷
— পৃষ্ঠা ৫৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।