را از ما عذرخواهیکنید» پس آن چکمن! را با چندبند کاغذ برسم هدیه برای مولانا احمد به کاریز بازفرستادند. روزی حضرت ایشان درصحرائی که چندفرسنگکث از شهر دوربود» میگذشتند وجمعی کثیر از اصحاب وخدام سواره؟ و پیاده درپای محفه ایشان میرفتند و هوا بغایت گرم بوده نا گاه از دور سیاه خانه چند نمود و از آنجا سه تن متوجه اینجانب شدند وبا ایشان چیزی بود وبه تعجیل به سرراه حضرت ایشان میآمدند تا در جاده سرراه گرفتند» مپتر آن سیاه خانهها بودکه يك بزغاله فربه بر گردن کسی نهاده ويك کاسه چوبین بغایت بزر کث پر جفرات بدست دیکری داده » درمیان راه پیش محفه" ای تاد وا ات ای تاه بسن تا یه کفت خواجم این بزغاله است حلال که نذرملازمان شما کردهام و این کاسه چغرات پاك است که آوردهام تا خادمان شمسا خورند» حضرت ایشان فرمودندکه من نذر و هدیه کسی نمیگیرم » بزغاله خودرا برمه خود بر اما چغرات ترا میگیرم وبا می- دهم ) گفت چغرات را دراین صحرابها نمیباشد و قدری ندارد فرمودند من چیز کسی مفت نمیگیرم » پس خادمی را گفتند تا يك شاهرخی بوی دادآنگاه چغرات را پیش طلبیدند و جشیدند پس همه پاران سواره وپیاده از آن خوردند و روان شدند. ذکر غنا" و تمول حضرت ]یشان ده نهابت گمال : حضرت ایشان میفر مودند که در مبادی حالکه در هری بودم" بملازمت حضرت سید قاسم تبریزی قدس* سره بسیار میرسیدم و ایشان کاسه آش* نیم خورده خود بمن میدادند و میفرمودند ای شیخ زاده تر کستانی"۱ همچنانکه این ناخوشان!" ما قباب ما شدهاند زود باشد که ۱-می, مج: آن چکمه را ۲- می؛ سوار دپیاده بر: محفه حضرت ایشان ۴- در: زانوزده برزمین نهاد و ۵- چپ می: پس وی از #۲ می؛ (غنا)افتاده ۷- بن: بودیم ۸- می: قدسالله سره -٩ مج: نیم خورد بمن میدادند. چپ , نیم خورد شود میدادند ۰ می: چپ: تر کستان | - درحاشیه بر مچج؛ نوشتهشده: (ماد از تاخوشان مرربدائی بودئد که شیوه اداحت برایشان غالب بود؛ رحمهالّه منه). . ۳۳
— পৃষ্ঠা ৪২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।