Qaṣīdah-ʼi ʻishqīyah dar ḥaqīqat-i ʻishq-i ilahī
/ ৩২৮
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

مهدی محقق سی و پنج نشان دهنده این حقیقت بود که حکیمان سابق بر او چه کوششهایی را در هموار ساختن اندیشه متحمل شده‌اند تا حکیم سبزوار توانسته است با نظم و نثر اندیشه‌های خود را که نتیجه و نقاوه اندیشه‌های سَلف صالح او بوده در دسترس جویندگان حکمت فرار دهد. کوشش‌هایی که در سه دههٌ اخیر در مراکزی همچون موسّسهٌ مطالعات اسلامی دانشگاه تهران ‏ دانشگاه مک‌گیل و انجمن حکمت و فلسفه به عمل آمد کمکی شایان توجه به شناخت این دوره کرد و برخی از مجامع علمی هم مانند کنگره حاج ملاهادی سبزواری و کنگرء ملّاصدرا و آثاری که به وسیلهٌ برخی از استادان دانشگاه و علمای حوزه تألیف گردید در این امرکمک کرد. هدف کنگره‌ای که در سال جاری با همکاری برخی از مراکز علمی تحت عنوان قرطبه و اصفهان تشکیل می‌گردد آن است که اوّلا اندیشة نادرستی را که غربیان و به تب آنان دانشمندان کشورهای عربی اظهار داشته‌اند مبنی بر اينکه پس از ابن رشد دانشمند اندلسی ستاره اندیشه‌های فلسفی و تفکر عقلی در جهان اسلام رو به افول نهاد؛ از چهرة تاریخ فلسفه اسلامی زدوده گردد و يا معزفی برخی از چهره‌های درخشان این دوره که تاکنون در گوشه‌های فراموشی مانده, ممیرّات حکمت متعالیه به دوستداران علوم معقول و اهل فلسفه و عرفان تمایانده شود. در خرداد سال ۱۳۷۸ که همایشی تحت عنواد: اهمیّت و ارزش میراث علمی اسلامی -ایرانی به مناسبت سی‌امین سال تأسیس موْسَسهٌ مطالعات اسلامی دانشگاه تهران ‏ دانشگاه مکگیل برگزار گردید شرکت‌کنندگان داخلی و خارجی مّفقاً اظهار داشتند که لازم است کوششی جدی دربارهٌ معّفی آن بخش از تاریخ اندیشه و تفکر علمی وفلسفی در ایران که جهان علم از آن ناآگاه است به عمل آید و اين در ارتباط با این حقیقت است که غربیان می‌گویند:«چراغ اندیشه و تفکر فلسفی پس از ابن رشد متوفی 0۵ هجری (در لاتين ۲5) در جهان اسلام خاموش گردیده است» و در نتیجه

— পৃষ্ঠা ৩৯ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।