سی و چهار ِ ٍ مشّائیان اسلامی همچون فارابی و ابنسینا را به محک بررسی درآورند و آن را با نوآوریهای شیخ اشراق شهابالدین سهروردی تلطیف سازند.اینان اندیشههای کلامی اشعری و غزالی و فخر رازی را مورد نقد و بررسی فرار دادند و بیشتر بر اراء اندیشههای خواجه نصیرالدٍّین طوسی که از او به عنوان خاتم برعةالمحققین یاد میشد تکیه کردند. خواجه اندیشههای فلسفی -کلامی را از حشو و زوائد پرداخته و مجرد ساخته و کتاب تسحریدالعقاند را به عنوان دستور نامهای برای اندیشه درست خداشناسی و جهانشناسی مدون کرده بود که دانشمندان پس از او متجاوز از صد شرح و تعلیقه بر آن نگاشتند. این مکتب فلسفه که معمولا از آن تعبیر به «مکتب الهی اصفهان» می شود برای آن که کرسی حکمت در شهر معنوی و روحانی اصفهان قرار داشته و از اقطار عالم اسلامی طالبان علم و معرفت بدان شهر دانش و مدینهٌ حکمت روی میآوردهانده مورد غفلت جهان علم قرار گرفته است و فقط در اين اواخر خاورشناس معروف پروفسور هانری کربن با همکاری بازماندهٌ گذشتگان استاد سیّد جلالالدّین آشتیانی موفق شد که برگزیدهای از آثار معروفترین چهرههای این دوره را در مجموعهای چهار جلدی تحت عنوان: منتخباتی از آثار حکمای الهی ایران از عصر میرداماد و میرفندرسکی تا زمان حاضر به اهل علم معرفی کنند. در اين مجموعه است که اندیشههای حکیمانی همچون میرداماد و میرفندرسکی و ملاصدرا و ملا رجبعلی تبریزی و ملا عبدالرزاق لاهیجی و حسین خوانساری و ملا شمسای گیلانی و سیداحمد علوی عاملی و فیض کاشانی و قوامالذین رازی و قاضی سعید قمی و ملا نعیمای طالقانی وملا صادق اردستانی و ملامهدی نراقی و مانند آنان معرفی گردیده است. بخش الهیّات و جوهر و عرض از شرح غررالفرائد یعنی شرح منظومه حکمت سبزواری که به وسیلة این کمترین (< مهدی محقق) و پروفسور ایزوتسو به زبان انگلیسی ترجمه و در نیویورک چاپ شد
— পৃষ্ঠা ৩৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।