اف فِ مهدی محفق سی و یک و تفسیق يا به قول سادهتر تطهیر فلسفه کوشیدند که برای هر فیلسوفی یک منبع الهی را جستجو کنند و علم حکما را به علم انبیا متصل سازند؛ از این جهت متوشّل به برخی از «تبارنامه»های علمی شدند از جمله آن «شجره نامه» که عامری نیشابوری در امد علی الأید میگوید که انباذقلس (<1711۳6006168) فیلسوف یونانی با لقمان حکیم که در زمان داود پیغمبر (ع) بود رفت و آمد داشته و علم او به منبع ولد آتینا لقمان الحکتٌ مرتبط میشود و فیثاغورس علوم الهیّه را از اصحاب سلیمان پیغمبر آموخته و سپس علوم سه گانه یعنی علم هندسه و علم طبایع (< فیزیک) و علم دین را به بلاد یونان منتفل کرده است. و سقراط حکمت را از فیثاغورس اقتباس کرده و افلاطون نیز در این اقتبااس با او شریک بوده است. و ارسط و که حدود بیست سال ملازم افلاطون بوده و افلاطون او را «عقل» خطاب میکرده با همین سرچشمه الهی متصل و مرتبط بوده است؛ و از این روی است که این پنج فیلسوف؛ «حکیم) خوانده میشوند تا آیهُ شریفه یی الحکمهة من یشاء و من يوت الحكُمَةّ مد اوتی خیرا کثیراً شامل حال آنان گردد. این حکیمان متاأّه با این تغییر نام از فلسفه به حکمت و نقل نسبنامههای علمی اکتفا نکردند بلکه کوشیدند تا که برای مطالب فلسفی و عقلی از قرآن و سنت نبوی و نهجالبلاغه و صحیفة سجادیه و سخنان امه اطهار -علیهمالسلام -استشهاد جسته شود. میر داماد دانشمند استرآبادی که در کتاب قبسات خود میکوشد که مسألهای را که از قدیم مابهالاختلاف اهل دین و فلسفه بوده یعنی آفرینش جهان و ارتباط حادث یعنی جهان با قدیم یعنی خداوند را از طریق «حدوث دهری» حل کند. قبس چهارم از کتاب خود را اختصاص به همین استشهادهای قرآنی و احادیث داده است و در بایان نقل احادیث با غرور تمام میگوید: این مجملی از احادیث آنان است که جامع مکنونات علم و غامضات حکمت است؛
— পৃষ্ঠা ৩৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।