فلسفه در جهان اسلام و ضرورت برگزاری همایش قرطبه و اصفهان به نام خداوند جان و خرد کزین برتر انديشه برنگذرد مردم ایران زمین از دیر زمان به مباحث فلسفی و عقلی توجه داشته و به عقل و خرد ارج مینهادهاند. کتابهایی که به زبان فارسی میانه یعنی زبان پهلوی يا پهلوانی برای ما باقی مانده و در آنها مسائل و مباحث انسانشناسی و خداشناسی و جهانشناسی مطرح گشته همچون دینکرت و بندهشن و شکند گمانیگ ویچار نمودار و نمونهای از سنت بکار بردن عقل و سود جستن از خرد است. توجه به علم و دانش و عنایت به عقل و خرد که در نهاد نیااکان ما سرشته شده بودگاه گاه به وسیله مورخان و نویسندگان اسلامی مورد ستایش قرار گرفته به ویزه آنکه آنان میکوشیدهاند که سرمایههای معنوی و دستاوردهای علمی خود را تا آنجا که توان دارند نگاه دارند و به آیندگان خود بسپارند. مسعودی مورّخ بزرگ اسلامی در کتاب التنبیه والاشراف خود میگوید من در شهر اصطخر از سرزمین فارس در سال ۳۰۳ نزد یکی از بیوتات کهن ایرانی کتابی بزرگ دیدم که در بردارندهٌ علوم فراوانی از سرمایههای علمی آنان بود.او در ادامهٌ سخن خود گوید: ایرانیان سزاوارترین قومی هستند که باید از آنان علم آموخت هر چند که با گذشت زمان و حوادث روزگار اخبار آنان کهنه گردیده و مناقبشان به باد فراموشی سپرده شده و رسوم آتان بریده گشته است. جغرافی دانان اسلامی نیز در آثار خود اشاره به این موضوع کردهاند:
— পৃষ্ঠা ২৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।