شرح حال مزلف لط ماده تاریخ فوت شیخ بهاء الاین عمر را همین شاعر «قطب اهل کشف عمر» يافته است که مطابق است با سال ۸۵۷ هجری. بد نیست بدانیم که حاندان عبدالرزاق سمرقندی به مناسبت سنخیت فکری, با حانوادة شیخ بهاء الاین عمر صوفی و مرشد معروفاين روزگار حشر و نشر فراوان داشته است و شیخ بهاءالدین عمر فرزندان شیخ جلالالدین اسحش را گرامی میداشته تا آنجا که وقتی در سال ۸۴۴ هجری به حج رفته همین شریفالدین عبدالقهار را همراه برده و او را با پسر حود شیخ نورالاین محمد عدیل کجاوه قرار داده در حالی که بسیار «از اولیای کبار و اکابر روزگار در آرزوی آن سعادت بودند.اما هر کس را آن دولت میسر نشد و آن معنی دست نداد. تا یار کرا جواهد و میلش به که باشد و در تمام بیابان رفتن و آمدن این سعادت حدمت اخویرا حضرتاله تعالی روزی فرمود.»۲ بنابر روایت عبدالرزاق»«جناب مخد ومی اخوی مولائا شریف الدین عبدالقهار که در آن سفر مبارک ملازم بودهاند در مدح خانة کعبه قصیدهای فرمودهاند و در روزی که مسجد حرام مجمع جماهیر اسلام است و حضرت شیخالاسلام [شیخ بهاءالدین عمر ]در مقام ابراهیم (ع) به تمکن تمام نشسته بودند . مخدوم مرحوم به پای ادب بر خاسته و قصیده را از اول تا آخر به لهجه شیرین وادای ملیح خوانده چند بیت که به خاطر بود ثبت افتاد: السلام ای بارگ اه حضرت حق ال سلام قبلهللناس حصنالخلی امناً للانام.. و گویند در آن روز که قصیده خواندهشد حاجیان عرب و عجم نقل آن نوشته به ۱ مطلم سعدین ج ۲ ص ۱۰۲۷ ۲ ایضا ص ۷۲۴ شرح این سفر و اسامی کاروانیان به تفصیل در مطلع سعدین آمده است.
— পৃষ্ঠা ২০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।