شرح حال مزاف ۳ را که قاضی عضدالدین ایجی در معنی حروف اسم اشارت تألیف کرده شرحی نوشت و دیباچ آن انشاء منقح را به اسم همایون حاقان سعید موشح گردانیده به آن وسیله شرف دستبوسی حضرت خاقانی دریافت و در آحر ایام حیات آن حضرت. به رسالت پادشاه بیجانگر مأمور گشته به جانب هند شتافت و در آن سفر جناب مولویرا وقایع عجیبه روی نمود.آخرالامر فرین صحت و ملامت به خراسان باز آمد. و بعد از فوت خاقان سعید بر سبیل نوبت به عز ملازمت میرزا عبداللطیف " و میرزا عبداله" و میرز ابوالقاسم بابر ؟ و میرزا ابراهیم* معزز شذ و در زمان سلطانسعید (یعنی سلطان ابوسعید گورکان مقتول در ۸۷۳) فیجمادی الاولی ستة سبم و ستین و تمانمائه به منصب شیخی خانقاه میرزا شاهرخ منصوت گشت و نا آخر ایام حیات بدان اشتغال داشت. وفاتش در ماه جمادیالاحری سنه سبع و تمائین روي نمود. از آثار اقلام بدایع ارقامش کتاب افاّت ایاب مطلع السعدین در میان مردم متداول و مشهور است و در آن تاریخ شریف معظم وقایع معمورة ربع مسکون از زمان سلطان ابوسعید بهادر خان تا وقت شهادت میرزا سلطان ابوسعید گورکان مسطور واله اعلم بحقایق الامور:* این است شرح حالی که ازو در دست است و به نظر نگارنده جامع و کافی است و ۱. _میرزا عبداللطیف پسر الغبیک پسر شاهوخ مقتول در ۲۶ ربیعالاول سال ۸۵۴ و او همان است که پدر حویش الغ بیک را به قتل رسانید . ۲ میرزا عبدالله معروف به شیرازی پسر سلطان ابراهیم پسر شاهرخ که جون میرنوروزی چند روزی سلطنت کرد و در جنگ با سلطان ابوسعید کشته شد (۲۲ جمادیالاولی ۸۵۵) ۳ معزالدین میرزاابوالقاسم باب یکی از سه پسر بایسنفر پسر شاهرخ, که مدتها با دو برادر دیگر خود رکنالدین علاء الدوله و قطبالدین سلطان محمد میرزا بر سر سلطنت در جدال بود و صرانجام در سهشنبه ۲۵ ربیمالثانی در سال ۶۱ در گذشت. 6 میرزا ابراهیم پسر علاء الاوله است که مدنی کوتاه سلطنت یافت. ولی سلطان ابوسعید زمام سلطنت را از دست او باز گرفت. میرزا ابراهیم در ۱۰ رمضان سال ۸۶۳ در گذشت, ۵ _حبیبالسیر جزو سوماز جلد صوم ص ۳۳۵ چاپ خیام و کتاب رجال حبیب السیر ص ۰۱۷۲
— পৃষ্ঠা ১৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।