موفعیت سیاسی ایران در .. ۷ فرمانروایی آل کرت به پایان رسید. " در بخش غربی خراسان» سربداران حکومتی مستقل به وحود آوردند و شهر سبزوار را مرکز فرمانروایی خود ساختند. در قسمت شمالی خراسان و گرگان نیز طغاتیمورخان و فرزندانش حکومتی مستقل به وحود افوون: مان حا کمان سنی مذهب کرت و سربداران» که از مروحان مذهب شیعه بودند» همواره پر سر تصرف خراسان» رقابت و خصومت وجود داشت. اگرچه سربداران در ابتدای کار در خراسان به بیشرفتهایی نایل آمدند و امید آن میرفت که در آن ناحیه ملسلهٌ مقتدری به وجود آورند» ولی شکستی که در جنگ «زاوه» از لشکریان آل کرت خوردند» بنیان دولت اتشات زا بصعت کرد دن تخد هاش که ام ون وفترکیر بلاد مختلف ماوراءالنهر مشغول بود» سدی که میتوانست به دست سربداران» در خراسان و در مقابل لشکریان او ایجاد شود در هم شکست. یه 0 حکام محلی فرمانروایی میکردند. در مازندران سادات مرعشی : حکومت رسیدند و سلسلههای محلی دیگر نیز که از قدیم وجود داشتند» قدرت نات درگیلان حکام محلی که از دولتهای مرکزی چندان اطاعت نمیکردند؛ به حکومت خود ادامه دادند. لرستان و کهکیلویه همچنان در دست اتابکان لر بافی بود. قسمت شرق قارس د در تصرف ملوک شبانکاره» جنوب شرقی آذ در دست حکام لاره جزایر و سواحل خلیج فارس در اختیار ملوک هرمز و بقي فارس نیز در تصرف آل اینجو بود از این سازمانهای بزرگ دولتی و محلی که بگذریم بسیاری از امرای کوچک و طوایف نیز در سرتاسر کشور علم استقلال برافراشتند و دست به سرکشی زدند. مولف کتاب مجمع - الانساب اسامی آث افراد و طوایف و نام قلاع و ولایات ضبط شده را در پایان کتاب خود شرح ی از مختصر شرحی که در باب اوضاع ایران مقارن حمله لشکریان تیمور به این توت و مکی سرا ات مزنین نیع ین از برچیده شدن بساط دولت ابوسعید بهادرخان» گرفتار حنگهای داحلی و نفاق و کشمکشهای سلسلههای کوچکی شد که از فقدان یک حکومت مقتدر ثابت استفاده کرده و چند روزی برای خود امارتی ترتیب داده بودند. هیچ یک از امرای این سلسلهها توان پایداری در مقابل امیر تیمور را نداشتند و مردم ایران نیز بر آثر همین هرج و مرحها و فتل و غارتهای پی در یی و ظلم و جور عمال امیران بکلی از پا درآمده بودند . بر آثر همین
— পৃষ্ঠা ১৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।