مرآه المرمین: (سفرنامه مکه) مرکز تمقیهات رایانهای قائمیه اصفهان ۱۷۷۷۷۷۰)۵۲۱۵6۲۱۱۷۵۲۱۰6۵۲۲ صفهه ۲۰ از تاعر۳ ز پرواز جوان از خاص و از عامتمام شیعیان بستند احرام برهنه پا و سر آن نیک رویانفتادندی به ره لبیکک گویان و اینبار برای عمرة القضا که در موضع بطن یأجج؛ مکه و حرم امن خدائی را مشاهده کردند و حضور سران قریش که تا کیدی بر پیمان صلح سال گذشته. چه حال و هوائی داشت آن زمان که رسول خدای سوار بر ناقه قصوا بودند و اصحاب به گرد او جمع؛ و لبیکک گویان وارد حرم گردیدند که به دنبال ادای مناسک عمره بلال موذن رسول خدا و مسلمانان بر بالای کعبه بود و طنین الّه اکبر او در فضای کوه و صحراء صفا و مروه» کوه ابو قبیس و غار حراء پیچیده بود و نوبد فتح مکه را به مسلمانان میداد. آن زمان بود که صحابه و یاران معنای فلسفه صلح حدیبیه را دریافتند. و من در همان حالت رویا در مقام ابراهیم فریضه یگانه سح رگاهی ادا نمودم. بلی در پایان روز سوم» قریش بار دیگر یاد آور شروط صلح و ترک مسلمانان از مکه شدند و ولیمه پیامبر خدا به مناسبت وصلتشان با میمونه را نپذیرفتند و من در آرزوی تناول ولیمه پیامبر و چه بیعقل بودند این قریش که هنوز درنیافته بودند که سال بعد مرآ الحرمین» سفرنامه مک ص: ۱۶ باید مکه و خانه خدا را به رسول خدا بسپارند و در اماکنی جمع شوند که رسول خدای آن اماکن را امن فرموده بودند. سال دیگر یعنی سال هشتم از هجرت نبوی. حرکت مسلمانان به سبب دغل کاری قریشیان در صلح حدیبیه؛ به طرف مکه را دیدم که با چه شوقی خود را مسلح کرده بودند و پیاده و سواره حد فاصل بیابانها و سنگلاخهای میان مدینه و مکه را میپیمودند و چنان سبکبال در حرکت بودند که گوئی بر روی زمین صاف و هموار راه میروند و من حیران و سب رگردان در آرزوی فتح مکه و تماشای سرنگونی بتان؛ و بار دیگر شاهد اذان بلال حبشی بر فراز خانه خدا لحظه شماری می کردم و از شوق و هیجان که شاهد چنان منظرهای باشم بیتابی می کردم چه شاهد منظرهای میخواستم باشم که انتقام از گمراهان» یعنی تنی چند از بازماند گان قوم ضلالت بودند و در این حالت قلبم میخواست از جای کنده شود و تیش آن را به گوش میشنیدم تا آن زمان به خود آمدم که رسول خدای حریم خانه خداء خانه ابو سفیان و منازل ساکنان مکه را محل امن اعلام نمودند و کفار از نابودی نجات يافتند تا باشد که نور الهی در قلبشان جایگزین شود. و ورد مسلمانان را به مکه مشاهده می کردم و آن زمان که علی پسر عم رسول خدای بر دوش پیامبر بود تا بتان را سرنگون کند که علی با همه توانش تحمل ثقل نبوت نداشت. و چه صحنه زیبا و حیرتانگیز و در عين حال دل نشینی بود که به دنبال آن بار دیگر پس از یک سال طنین الّه اکبر بلال اين مذن رسول خدای بر فراز شهر مکه و دشتها و کوههای آن پیچید و نشان از آن میداد که این بانگ مسلمانان بر گلدستههای مساجد مسلمین برای هميشه طنین افکن خواهد ماند. و چه حجی بود آن زمان که علی پسر عم رسول خدای همراه یار غار پیامبر آداب حج را به ساکنان شبه جزیره که برای حج به مکه آمده بودند تعلیم میفرمود و چه باشکوه بود آن حجهٌ الوداع؛ حج تمتع که علی از سفر یمن به مکه باز گشته بود به نیت شراکت در قربان پیامبر خدای, و چه با صلابت و سهمگین سنگهانی که رسول خدای در جمرات بر شیطان نثار میکرد؛ و چه با طمأنینه و استوار بود گامهای پیامبر و مسلمانان که دنبال او مرآ الحرمین» سفرنامه مکه» ص: ۱۷ قدم برمیداشتند میان صفا و مروه. و چه باشکوه و باخلوص نیت بود مساس رسول خدا بر حجر الاسود که حاکی از وداع میان رسول خدا بود با خانه خدا و شهر خدا. و باز چه پرابهت و باشکوه بود اجتماع مسلمانان در غدیرخم که رسول خدا بر بالای پشتهای از سازوب رگ شتران قرار گرفت و علی را بر بالای دست بلند کرده و فرمودند:
— পৃষ্ঠা ২০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।