Shishumīn bīst guftār dar mabāḥis̲-i ʻilmī va adabī va falsafī va guzārish-i safarhā-yi ʻilmī va yādʹbūd-i buzurgān-i ʻilm va dānish
/ ৪১০
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

مهدی محقق | ۱۷ است: «و ما بهلکتا الا لد یعنی: (اين دهر است که ما را می‌میراند). شاید مراد شاعر از دهریان ابوالعّاس ایرانشهری و محمّد بن زکریای رازی باشند که در زادالمسافرین از آنان تعبیر به طباعیان و دهریان و اصحاب هیولی کرده است.۲ ۳۷ هر آنگه کزو باز ماند خطیب فزایسد بسرو ببی‌شعالی شعال ۱۶" «شعال» به معنی سرفه است. وقتی خطیب در حال سخن مطلبی را فراموش کند بدون آنکه سرفه اش پیاید سرفه می‌کند. ابن عبد ریّه اشاره به این موضوع کرده ات «ویتَسَاعَل ین غیر سَلهة.»۲ (خود را به سرفه می‌زند بدون اينکه سرفه داشته باشد.) ۳۸ گرگ مال و ضیاع تو نخورد. .‏ گرگ صعب تو میر و بندارست ۱-۸۱۳۴ «بندار» یخفف ربنه دار» کسی که اموال و خزائن دولتی و سلطانی را در اختیار داشته و معمولاً بنداران در ردیف امیران بوده‌اند که ناصرخسرو در جای دیگر نیز می‌گوید: در طمع روز و شب میان بسته. بر در شاه و میرو بندارند ۴۳۳۸۳۸ بنداران دارای لباسی خاص بوده‌اند چنانکه بیهقی می‌گوید: «و حصیری در آن روز در جبّه‌ای بود زرد مزعفری و پسرش در جبُ بنداری.»" اين کلمه از فارسی وارد عربی شده و از آن مصدر «بندرة» ساخته‌اند. ابن حوقل می‌گوید: «برای هر ناحیه‌ای از سجستان قاضی و صاحب خبر و برید و صاحب معونت و کاتب سله‌ای است که معروف به بندار است و خراج مطالبه می‌کند.»٩‏ ۳۹ از سره تعا یه (۴۵)» ایه ۲۴ ۲ زادالمسافرین: ص ۷۳ عقدالفرید. ج ۱ ص ۰۲۸۷ ۴ تاریح بیهقی» ص 1۷۱

— পৃষ্ঠা ২৯ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।